चैतन्य महाप्रभू

विकिपीडिया, मुक्‍त ज्ञानकोशातून

चैतन्य महाप्रभू उर्फ गौरांग (इ.स. १४८६ - इ.स. १५३४) वैष्णव पंथाचे, भक्तिमार्गाचे प्रचारक व भक्तिकाळातील प्रमुख संतकवींपैकी एक होते. त्यांनी गौडीय वैष्णव संप्रदाय स्थापला. त्यांनी भजन-गायनाच्या नवीन शैली प्रसृत केली व राजकीय अस्थिरतेच्या काळात हिंदू-मुस्लिम एकता, जातपात, उच्चनीचतेची भावना दूर सारण्याची प्रेरणा दिली व लुप्तप्राय झालेले वृंदावन पुन्हा वसवले. जीवनातील अंतिम काळ त्यांनी वृंदावनातच घालवला. त्यांनी आरंभलेल्या नामसंकीर्तनाचा व्यापक व सकारात्मक प्रभाव आजही पाश्चात्य जगतात आहे [ संदर्भ हवा ]. असेही म्हटले जाते, की जर गौरांग नसते, तर वृंदावन आजवर एक मिथकच राहिले असते [१]. वैष्णव सांप्रदायिक त्यांना कृष्णराधा यांचा संयुक्त अवतार मानतात [२][३]. चैतन्य महाप्रभूंवर अनेक ग्रंथ लिहिले गेले आहेत. त्यांत कृष्णदास कविराज गोस्वामी विरचित चैतन्य चरितामृत, [[वृंदावनदास ठाकूर विरचित चैतन्य भागवत [४] व लोचनदास ठाकुरांचा चैतन्य मंगल या ग्रंथांचा अंतर्भाव होतो [५]

संदर्भ[संपादन]

  1. गौड़ीय संप्रदाय के प्रवर्तक (एचटीएम). अमर उजाला (२१). (हिंदी मजकूर)
  2. ब्रह्म-माधव गौड़ीय मत सत्र (एचटीएम). “"Sri Krishna is so maddened by it that He accepts the form of Lord Caitanya Mahaprabhu, who descends in the mood of Radharani"” (इंग्लिश मजकूर)
  3. ब्रह्म-माधव गौड़ीय मत सत्र (एचटीएम) ११.५.३२. श्रीमद्भाग्दत. “"In the age of Kali, intelligent persons perform congregational chanting to worship the incarnation of Godhead who constantly sings the names of Krishna. Although His complexion is not blackish, He is Krishna Himself. He is accompanied by His associates, servants, weapons and confidential companions."(इंग्लिश मजकूर)
  4. गौड़ीय साहित्य
  5. शालग्राम.नेट - लोचनदास ठाकुरांचे जीवन

[[