इंडियन एरलाइन्सभारतातील अंतर्देशीय आणि आसपासच्या देशांत विमानवाहतूक करणारी कंपनी होती. ही कंपनी डिसेंबर २००५ पासून इंडियन या नावाने ओळखली जात असे. ही एर इंडियाच्या पूर्ण मालकीची उपकंपनी होती.[१] २६ फेब्रुवारी, २०११ रोजी ही कंपनी एर इंडियामध्ये विलीन झाली.[२] हे दिल्लीत आधारित होते आणि आशियातील शेजारील देशांना अनेक आंतरराष्ट्रीय सेवांसह प्रामुख्याने देशांतर्गत मार्गांवर केंद्रित होते. स्वातंत्र्यपूर्व आठ देशांतर्गत विमान कंपन्यांच्या विलीनीकरणानंतर एर इंडिया लिमिटेडचा हा विभाग होता.
10 डिसेंबर 2005 रोजी, इनिशियल पब्लिक ऑफरिंग (IPO) च्या तयारीसाठी तिची प्रतिमा सुधारण्याच्या कार्यक्रमाचा एक भाग म्हणून जाहिरातींच्या उद्देशाने एरलाइनला भारतीय म्हणून पुनर्ब्रँड करण्यात आले. [३] एरलाइन भारताची राष्ट्रीय परदेशी वाहक एर इंडियाशी जवळून कार्यरत होती. अलायन्स एर ही पूर्णपणे भारतीयांच्या मालकीची उपकंपनी होती.[४]
2007 मध्ये, भारत सरकारने घोषित केले की इंडियन एरलाइन्सचे एर इंडिया लिमिटेडमध्ये विलीनीकरण केले जाईल ती तिच्या पूर्ण मालकीची उपकंपनी म्हणून. विलीनीकरण प्रक्रियेचा एक भाग म्हणून, नॅशनल एव्हिएशन कंपनी ऑफ इंडिया लिमिटेड (आता एर इंडिया लिमिटेड म्हणतात) नावाची नवीन कंपनी स्थापन करण्यात आली, ज्यामध्ये एर इंडिया (एर इंडिया एक्सप्रेससह) आणि भारतीय (अलायन्स एरसह) दोन्ही असतील. विलीन केले. एकदा विलीनीकरण पूर्ण झाल्यानंतर, एर इंडिया नावाची एरलाइन - मुंबईत मुख्यालय राहील आणि 130 पेक्षा जास्त विमानांचा ताफा असेल. विलीनीकरण 26 फेब्रुवारी 2011 रोजी पूर्ण झाले.
भारतीय विमान वाहतूक मंत्रालयाच्या 2004 च्या वार्षिक अहवालात लाखो भारतीय रुपयांच्या आकड्यांसह प्रकाशित केल्यानुसार इंडियन एरलाइन्सच्या नफ्याच्या ट्रेंडचा तक्ता खाली दिला आहे.[५]
इंडियन एरलाइन्सचे एरबस ए३२०-२०० जुन्या रंगातरात्रीच्या वेळी इंडियन एरलाइन्सचे एरबस ए३२०-२३१ जुन्या रंगात२००३ मधील इंडियन एरलाइन्सच्या सुवर्ण महोत्सवाचे (५० वे वर्ष) विशेष रंगरूप२००५ मधील एरलाईनच्या अंतिम रंगातील एरबस ए३२०-२००
१९७१ च्या इंडियन एरलाइन्स विमानाच्या अपहरणात अश्रफ आणि हाशिम कुरेशी या काश्मिरी दहशतवाद्यांनी विमानाचे अपहरण केले. प्रवाशांना भारतात परत पाठवले, पण विमान नष्ट केले. यामुळे भारत-पाकिस्तान दरम्यान विमान उड्डाणांवर १९७६ पर्यंत बंदी आली.
उड्डाण करताना तांत्रिक बिघाड झाल्यामुळे विमानाचे व्हील्स-अप लँडिंग करावे लागले आणि विमान धावपट्टीवरून घसरले. विमानातील १३२ लोकांपैकी १ आणि जमिनीवरील ३ जणांचा मृत्यू झाला.[२१]
फ्लाइट ५५७ ओल्या हवामानात ५,७८३ फूट लांबीच्या धावपट्टीवरून पुढे गेले. विमानाचे नुकसान झाले पण जीवितहानी झाली नाही. कर्नाटकचे तत्कालीन अर्थमंत्री वीरप्पा मोईली हे या विमानात होते.[२२]
सात तरुण अपहरणकर्त्यांनी इंडियन एरलाइन्सचे विमान आयसी ४२१ चे अपहरण करून ते लाहोर, कराची आणि शेवटी दुबईला नेले. युएईच्या संरक्षण मंत्र्यांनी मध्यस्थी करून प्रवाशांची सुटका केली. पंजाबमधील फुटीरतावादी चळवळीशी हे अपहरण जोडलेले होते.[२३]
पक्षाची धडक बसल्यामुळे उड्डाण रद्द करण्यात आले, ज्यामुळे विमान धावपट्टीवरून पुढे गेले. विमानातील १९६ लोकांपैकी कोणीही जखमी झाले नाही, पण विमानाचे मोठे नुकसान झाले.[२४]
इंडियन एरलाइन्स फ्लाइट ११३ कमी दृश्यमानतेमुळे विमानतळापासून ५ मैल अंतरावर एका विजेच्या खांबाला धडकले. ६ कर्मचारी Civilians आणि १२७ प्रवाशांचा यात मृत्यू झाला, केवळ २ जण वाचले.[२५]
इंडियन एरलाइन्स फ्लाइट ४९१ उड्डाण करताना धावपट्टीच्या शेवटी एका ट्रकला धडकले आणि नंतर विजेच्या तारांना धडकून कोसळले. ५५ लोकांचा मृत्यू झाला तर ६३ जण जखमी झाले.
खराब हवामामुळे हैदराबादला लँडिंग न करता आल्याने विमान चेन्नईकडे वळवले, पण तांत्रिक बिघाडामुळे इंधन संपले. विमानाचे भात शेतात इमर्जन्सी लँडिंग करावे लागले. सर्व २६२ जण वाचले, ज्यात प्रसिद्ध तेलगू अभिनेते चिरंजीवी, बालकृष्ण आणि अल्लू रामलिंगय्या होते.[२८]
इंडियन एरलाइन्स फ्लाइट ८१४ चे अपहरण करून ते कंदाहार, अफगाणिस्तान येथे नेण्यात आले. एका प्रवाशाची हत्या करण्यात आली. ३१ डिसेंबर रोजी दहशतवादी मुश्ताक अहमद जरगर, अहमद ओमर सईद शेख आणि मौलाना मसूद अझहर यांच्या बदल्यात ओलीस ठेवलेल्या प्रवाशांची सुटका करण्यात आली.[२९]
देशांतर्गत विमान कंपनी असलेल्या इंडियन एरलाइन्सच्या विमानांचे १९७१ ते १९९९ दरम्यान एकूण १६ वेळा अपहरण झाले होते.
↑"Loss of control Accident Douglas C-47A-20-DK (DC-3) VT-CVB, Wednesday 2 February 1955". aviationsafety.net (इंग्रजी भाषेत).Missing or empty |url= (सहाय्य)
↑"Chiranjeevi 'Weeping With Fear'". greatandhra.com (इंग्रजी भाषेत). रोजी मूळ पानापासून संग्रहित2017-07-31. 2026-06-16 रोजी पाहिले.CS1 maint: BOT: original-url status unknown (link)
