संप्रेरक

संप्रेरक म्हणजे शरीरातील प्रमुख क्रिया नियमित करणारी रसायने होत. शरीरात म्हणजे तयार होणारा रस नळीवाटे आणून सोडणा-या ग्रंथी असे याचे स्वरूप असू शकते. संप्रेरक हे अवयव आणि उती अंतर्गत संपर्क प्रमुख साधन म्हणून कार्य करते. संप्रेरक शारीरिक आणि वर्तणुकीशी संबंधित विविध उपक्रमांचे नियमन करतात. संप्रेरक हे जसे वापरले जातात तशी त्यांची भरपाई थायरॉईड ही व इतर ग्रंथी करत असतात. पचन, चयापचय, श्वसन, संवेदनाची जाणीव, झोप, मल विसर्जन, स्तनपान, तणाव, वाढ आणि विकास, हालचाल, पुनरुत्पादन, आणि भाव भावना या सर्वांवर संप्रेरकांचा अंमल आहे. अगदी थोडेसे संप्रेरक चयापचय बदलण्यासाठी आवश्यक असते. संप्रेरके मेंदूसाठी संदेश देतात. आहे. मेंदू संप्रेरकांच्या विमोचन नियमन करतो. संप्रेरकांच्या अशा अनेक ग्रंथी आपल्या शरीरात असतात.

परिचय

संप्रेरक (ग्रीक कृदनेतील "ὁρμῶ", "गती सेट करण्यासाठी, आग्रहावरून वर") हे जीवांमध्ये ग्रंथीद्वारे तयार केलेल्या सिग्नलिंग रेणूच्या एका सदस्याचे सदस्य आहेत जे शरीरक्रियाविज्ञानांचे नियमन करण्यासाठी दूरच्या अवयवांना लक्ष्य करण्यासाठी रक्ताचा सिस्टिम द्वारे रवाना होते. आणि वर्तन हार्मोन्समध्ये विविध रासायनिक संरचना असतात, प्रामुख्याने ३ वर्गाचे: इकोसैनॉइड, स्टेरॉईड, आणि एमिनो एसिड / प्रथिने डेरिवेटिव (अमाइनस, पेप्टाइड्स आणि प्रथिने). ग्रंथी अंतःस्रावी सिग्नलिंग सिस्टम समाविष्ट करते. टर्म हार्मोन कधीकधी त्याच पेशी (ऑटोक्रिन किंवा इंट्राक्रिन सिग्नलिंग) किंवा जवळील सेल (पॅराक्रिन सिग्नल) वर परिणाम करणाऱ्या पेशींनी तयार केलेल्या रसायनांचा समावेश करण्यासाठी वाढविला जातो.

संप्रेरके

हार्मोन विमोचन अनेक पेशींमध्ये होऊ शकतो. अंतः स्त्राव ग्रंथी ही मुख्य उदाहरणे आहेत, परंतु इतर अवयवांमध्ये विशेष पेशी देखील हार्मोन लपवतात. नियामक प्रणालींच्या विस्तृत श्रेणीमधून विशिष्ट जैवरासायनिक सिग्नलच्या प्रतिसादात हार्मोन स्त्राव होतो. उदाहरणार्थ, सीरम कॅल्शियम एकाग्रता पॅराथायरायड हार्मोन संश्लेषणास प्रभावित करते; रक्तातील साखर (द्रव ग्लुकोज एकाग्रता) मधुमेहावरील रामबाण उपाय संश्लेषण प्रभावित; आणि पोट व एक्क्रोमिन स्वादुपिंड (जठरासंबंधी रस आणि स्वादुपिंडाचा रस) यातील आऊटपुट लहान आतडीचे आवरण बनतात, कारण लहान आतड्यांमध्ये हार्मोन्स उत्तेजित होतो किंवा पेट व अग्न्याशय यांना व्यस्त ठेवते जेणेकरून ते किती व्यस्त होते यावर आधारित असतो. गोनाडल हार्मोन्स, एडिरेकोल्टिकल हार्मोन्स आणि थायरॉईड हार्मोन्सचे हार्मोन संश्लेषणाचे नियमन हे सहसा हायपोथालेमिक-पिट्यूतिरी-एड्रेनल (एचपीए), -गोनादल (एचपीजी) आणि -थराइड (एचपीटी) अक्षांवरील थेट प्रभाव आणि अभिप्राय परस्परक्रियांच्या जटिल सेटवर अवलंबून असते.

प्रकार

• स्वादुपिंडातून स्रवणारे मुख्य संप्रेरक म्हणजे इन्सुलिन
• शांत झोपेसाठी आवश्यक असलेले संप्रेरक म्हणजे मेलाटोनीन हे केळी या फळात असते.
• बीजांडकोश इस्ट्रोजन हे संप्रेरक तयार करून गर्भाशयाच्या अस्तरवाढीसाठी सक्रिय सहभाग घेतात.

प्रभाव

संप्रेरकांचे मानवी शरीरावर खालील परिणाम होतात:

1. वाढीस उत्तेजन किंवा प्रतिबंध
2. निद्रा - जागृतीचे चक्र आणि मानवी शरीरातील इतर तालबद्ध चक्र
3. भावदशेतील अचानक होणारे बदल
4. अपोप्टोसिसचे प्रतिष्ठापना किंवा दडपण करणे (अपोप्टोसिस: पेशींच्या मृत्यूची आज्ञावली)
5. रोगप्रतिकारक प्रणाली सक्रिय करणे किंवा प्रतिबंधित करणे
6. चयापचय नियमन
7. संभोग, युद्ध, पळून जाणे आणि इतर क्रियाकलापांसाठी शरीराची तयारी
8. जीवनाच्या नवीन टप्प्यासाठी शरीराची तयारी, जसे की यौवन, पालकत्व आणि रजोनिवृत्ती
9. पुनरुत्पादक चक्राचे नियंत्रण
10. भुकेची लालसा

एक संप्रेरक इतर संप्रेरकांचे उत्पादन आणि प्रकाशन देखील नियंत्रित करू शकतो. हार्मोन सिग्नल होमिओस्टॅसिसद्वारे शरीराच्या अंतर्गत वातावरणावर नियंत्रण ठेवतात.

आनंदी संप्रेरके

आपले सकारात्मक संबंध आणि विस्मय आणि आश्चर्याचे अनुभव आपल्या मेंदूमध्ये रासायनिक प्रतिक्रिया निर्माण करतात. हे आपल्या मेंदूतील रासायनिक संदेशवाहकांद्वारे होते, ज्याला हार्मोन्स किंवा संप्रेरके म्हणून ओळखले जाते. चार मुख्य संप्रेरके आहेत जी मानवी भावना आणि संवेदना निर्माण करण्यासाठी प्रामुख्याने जबाबदार असतात. ते आपल्या कल्याणाच्या भावनांवर नियंत्रण ठेवतात आणि आपल्या तणावाची पातळी, स्वतःची काळजी आणि जीवनशैली निवडींवर प्रभाव टाकतात. ज्यांना आनंदी संप्रेरके किंवा आनंदाची संप्रेरके असे म्हणतात.

1. डोपामिन : आनंद - मेंदूच्या बक्षीस प्रणालीमध्ये प्रेरक भूमिका
2. ऑक्सिटोसिन : बाँडिंग - प्रेम आणि विश्वास
3. सेरोटोनिन : मूड स्टॅबिलायझर - कल्याण, आनंद
4. एंडोर्फिन : प्रामुख्याने तणावाचा सामना करण्यास आणि वेदना कमी करण्यास मदत करते.

वरील आनंदी संप्रेरकांना नैसर्गिकरित्या नियमित स्त्रवण्यासाठी, तीस मिनिटे कोणताही श्रम देणारा व्यायाम, मैदानी खेळ, निसर्गाच्या सानिध्यात वेळ घालवणे, दयाळू आणि कृतज्ञ असणे, विनोद सांगणे, विनोद ऐकणे आणि ध्यान करणे, या पाच क्रिया नियमित केल्या पाहिजेत.