मादाम द सेव्हीन्ये
ह्या लेखाला एकही संदर्भ दिला गेलेला नाही. विश्वसनीय स्रोत जोडून या लेखातील माहितीची पडताळणी करण्यात मदत करा. संदर्भ नसल्याने प्रस्तुत लेखाची उल्लेखनीयता ही सिद्ध होत नाही. संदर्भहीन मजकूराची पडताळणी करता येत नसल्याने व उल्लेखनीयता सिद्ध होत नसल्याने हा लेख काढून टाकला जाऊ शकतो याची नोंद घ्यावी. |
| लिंग | महिला |
|---|---|
| नागरिकत्व | फ्रान्स |
| स्थानिक भाषेतील नाव | Marie de Rabutin-Chantal, marquise de Sévigné |
| जन्म-नाव | Marie de Rabutin-Chantal |
| दिलेले नाव | Marie |
| आडनाव | de Rabutin-Chantal |
| उपनाव | Madame de Sévigné |
| जन्म तारीख | ५ फेब्रुवारी 1626 |
| जन्मस्थान | पॅरिस |
| मृत्यू तारीख | १७ एप्रिल 1696 |
| मृत्यूस्थान | Grignan |
| मृत्युची पद्धत | नैसर्गिक कारणे |
| मृत्युचे कारण | देवी |
| चिरविश्रांतीस्थान | Église Collégiale de Saint-Sauver-de-Grignan |
| वडील | Celse-Bénigne de Rabutin |
| आई | Marie de Coulanges |
| वैवाहिक जोडीदार | Henri de Sévigné |
| अपत्य | Françoise-Marguerite de Sévigné, Charles de Sévigné |
| नातेवाईक | Pauline de Simiane |
| Significant person | Pauline de Simiane |
| मातृभाषा | फ्रेंच भाषा |
| बोलण्याची वा लेखनाची भाषा | फ्रेंच भाषा |
| लेखनाची भाषा | फ्रेंच भाषा |
| व्यवसाय | correspondent, लेखक, तत्वज्ञानी |
| Participant in | La Société du Samedi |
| चळवळ | Classicism |
| Depicted by | La marquise de Sévigné |
| Copyright status as a creator | copyrights on works have expired |
मादाम द सेव्हिन्ये तथा मार्क्विस दे मारी द राब्यूतॅं-शांताल (५ फेब्रुवारी, १६२६;पॅरिस – १७ एप्रिल, १६९६) या फ्रेंच लेखिका होत्या. त्यांचा जन्म पॅरिसमध्ये एका बर्गंडीच्या सरदार घराण्यात. वयाच्या सहाव्या वर्षी त्या अनाथ झाली. त्यानंतर त्यांचा सांभाळ त्यांच्या काकाने केला. चांगल्या शिक्षकांकडून उत्तम शिक्षण तिला मिळालेले होते. १६४४ मध्ये तिचा विवाह आंरी द सेव्हीन्ये ह्या सरदार घराण्यातील व्यक्तीशी झाला. १६५१ मध्ये एका द्वंद्वयुद्धात तिचा हा पती मारला गेला.
त्याच्यापासून तिला दोन मुले झाली होती. त्यांपैकी फ्रांस्वाझ मार्गरीत ह्या कन्येचा विवाह प्रॉव्हांसचा लेफ्टनंट जनरल काँत द ग्रिन्यॉ याच्याशी झाला आणि ती तेथे निघून गेली.
त्यानंतर मादाम सेव्हीन्येला असह्य एकाकीपण जाणवू लागले. त्यापासून काही दिलासा मिळावा म्हणून तिने आपल्या मुलीला पत्रे लिहावयास आरंभ केला. अशी १७०० पत्रे तिने लिहिली. ह्या पत्रलेखनामागे कोणतीही वाङ्मयीन आकांक्षा नव्हती पण उत्स्फूर्तपणे लिहिलेल्या त्या पत्रांतून तिच्यात लपलेली एक लेखिका सहजपणे प्रकट झाली. तिच्या रोजच्या दैनंदिन जीवनातील घटना, तिला भेटलेल्या व्यक्ती, तिच्या भोवतालच्या उच्चभ्रू फ्रेंच समाजात घडत असलेल्या घटना ह्यांचा तसेच तत्कालीन विषयांवरील व घटनांवरील तिचे भाष्य त्या पत्रांत आढळून येते. हे सर्व सांगण्याची तिची शैली, तिच्यातील संभाषणात्मक सूर तिच्या पत्रातील आशय विलक्षण जिवंतपणाने पुढे आणतो. त्यामुळेच ही पत्रे अविस्मरणीय ठरली. ग्रिग्नन येथे ती निधन पावली.
संदर्भ
[संपादन]