निरुपमा देवी

विकिपीडिया, मुक्‍त ज्ञानकोशातून
Jump to navigation Jump to search

निरुपमा देवी :(बंगाली: নিরুপমা দেবী) मुर्शिदाबाद जिल्ह्यातील बेरहमपूर येथील कल्पनारम्य लेखिका आहे. त्यांचा जन्म ७ मे १८८३[१] रोजी झाला. त्यांचे साहित्यिक टोपणनाव श्रीमती देवी आहे. निरुपमा देवीचे वडील नफरचंद्र भट्टा ते न्यायाधीश होते..निरुपमा यांचे बालपण भागलपुर येथे झाले तिचे शिक्षण घरीच झाले. तिचे लग्न तरुणपणीच झाले पण लग्नानंतर लगेचच तिच्या नवऱ्याचा मूत्यु झाला.तिच्या अकाली विधवापणानंतर तिने आपला मोठा भाऊ बिभूती भूषण भट्टा आणि शरतचंद्र चट्टोपाध्याय यांच्या प्रेरणेने लिखाण केले. तिच्या कथा बिभूती भूषण आणि शरतचंद्र यांनी चालवलेल्या हस्तनिर्मित मासिकात छापल्या आहेत. साहित्यिकातील योगदानाच्या मान्यतेसाठी निरुपमा देवी यांना १९३८ मध्ये 'भुवनमोहिनी सुवर्ण पदक' आणि कोलकाता विद्यापीठाकडून १९४३ मध्ये 'जगतारिनी सुवर्ण पदक' प्राप्त झाले ती एक वैष्णव झाली आणि आपल्या आयुष्यातील शेवटचे दिवस वृंदावन येथे घालवले झाली. ७ जानेवारी १९५१ रोजी तिचे निधन झाले.

त्यांची पुस्तके :

उच्छृंखल ही त्यांची पहिली कादंबरी होती. तिच्या इतर कामांमध्ये हे समाविष्ट आहेः

१९५४ मध्ये नरेश मित्रा यांनी अन्नपूर्णा मंदिर (१९१३) नावाचा हा चित्रपट बनविला होता.

दीदी (१९१५) (तिची सर्वोत्कृष्ट कादंबरी मानली जाते).

अलेया (१९१७),

बिधिलेपी (१९१९,))

श्यामली (१९१९)),

बंधू (१९२१),

अमर डायरी (१९२७),

युगांतरेर कथा (१९४०),

अनुकरसा (१९४१).   

.

संदर्भ[संपादन]

  1. ^ Tharu, Susie J.; Lalita, Ke (1991). Women Writing in India: The twentieth century (इंग्रजी भाषेत). Feminist Press at CUNY. ISBN 9781558610293.