ग्रेगोर मेंडेल

विकिपीडिया, मुक्‍त ज्ञानकोशातून
ग्रेगोर मेंडेल

ग्रेगोर मेंडेल (२० जुलै, इ.स. १८२२६ जानेवारी, इ.स. १८८४) हे धर्मगुरु होते. यांनी अनुवंशशास्त्राचा विकास केला व अनुवंशशास्त्राचे प्राथमिक नियम शोधून काढले.

प्रमुख विचार/संशोधनग्रेगोर जोहान मॅडेल (चेक: Řehoř Jan Mendel; [1] 20 जुलै 1822 [2] - 6 जानेवारी 1884) (इंग्रजी / मँदॉल /) एक वैज्ञानिक, ऑगस्टिनियन शुक्रवार आणि ब्रोवा येथील सेंट थॉमस अॅबीचा मठाचा मोरोपियातील मार्गारिएट . मेंडल जर्मन भाषिक कुटुंबात जन्मला [3] ऑस्ट्रियन साम्राज्य (आजचे चेक रिपब्लिक) च्या सिलेसियन भागामध्ये आणि आनुवांशिक विज्ञानाचे आधुनिक विज्ञान संस्थापक म्हणून मरणोत्तर मान्यता प्राप्त केली. शेतक-यांना हजारों वर्षांपासून माहीत होते की जनावरे आणि वनस्पतींचे संकर प्रजाती काही उपयुक्त गुणधर्मांना हातभार लावू शकतील, परंतु 1856 आणि 1863 च्या दरम्यानच्या मेंडलच्या मटारांच्या वनस्पतींचे प्रयोग आनुवंशिकतेचे अनेक नियम बनले जे आता मेंडेलियन वारसाचे नियम म्हणून ओळखले जातात. [4][संपादन]

झाडाची उंची, झाडाची आकार आणि रंग, बियाणे आकार आणि रंग आणि फ्लॉवरचे स्थान आणि रंग: मेंडेलने वाटाणा रोपेच्या सात वैशिष्ट्यांसह कार्य केले. उदाहरण म्हणून बियाण रंगाचा वापर करणे, मेंडलने सिद्ध केले की जेव्हा खरे-प्रजनन पिवळ्या वाटाणा आणि खर्या प्रजननयुक्त हिरवे वाटाणे, त्यांचे संतती नेहमी पिवळ्या बियांचे उत्पादन करते. तथापि, पुढील पिढीतील, हिरव्या मटार 1 हिरवा ते 3 पिवळाच्या गुणोत्तरामध्ये पुन्हा आला. या घटनेचे वर्णन करण्यासाठी, मेंडेलने विशिष्ट गुणांच्या संदर्भात "अप्रभावी" आणि "प्रबळ" शब्द वापरला. (मागील उदाहरणातील, हिरवा रंग, ज्याला पहिल्या पिढीतील पिढी मध्ये गायब असल्यासारखे दिसते आहे, तो मागे हटलेला आहे आणि पिवळ्या प्रभावाखाली आहे.) त्याने 1866 मध्ये आपले कार्य प्रकाशित केले, अदृश्य "घटक" प्राणवायूच्या प्रादुर्भावांचे निर्धारण करणे.

20 व्या शतकाच्या सुरुवातीपर्यंत (तीन दशकांहून अधिक काळ) त्यांच्या कायद्यांची पुनर्रचना करून मेंडेलच्या कार्याचा गहन महत्त्व ओळखला जात नव्हता. [5] एरिच फॉन सशरकमक, ह्यूगो डी व्ह्रीस, कार्ल कोर्रेन्स आणि विल्यम जास्पर स्पिलमन यांनी स्वतंत्रपणे मॅंडेलच्या प्रायोगिक निष्कर्षांविषयीचे अनेक स्वतंत्रपणे पडताळले, आधुनिक जननशास्त्रांच्या युगात प्रवेश केला.

चार्ल्‌स डार्विन यांच्या उत्क्रांतिवाद या विचारातील म्हणण्याप्रमाणे गुणधर्म बदलून नव्या जाती कशा निर्माण होतात, हे बघण्यासाठी वेगवेगळ्या वनस्पतींच्या लागवडी करून त्यांच्यावर प्रयोग केले. त्यातील अनुमानांवरून अनुवंशशास्त्राचे प्राथमिक नियम मांडले.

जीवन आणि करिअर मेंडल मोरिव्हायन-सिलेसियन बॉर्डर, ऑस्ट्रियन साम्राज्य (आता चेक रिपब्लिकचा एक भाग) येथे हनीकिस (जर्मनमधील हेनजेंडोर्फ बी ओड्राउ) येथे जर्मन भाषिक कुटुंबात जन्म झाला. [3] तो अँटोन आणि रोझिन (श्विर्ट्लिच) मेंडलचा मुलगा होता आणि त्याची एक मोठी बहीण वरुणिका आणि एक धाकटा थेरेसिया होती. ते किमान 130 वर्षांपासून मेंडेल कुटुंबाच्या मालकीची असलेली शेतीवर राहिली आणि काम करत होती. [6] त्यांच्या लहानपणापासूनच मेंडेल माळीच्या रूपात काम करीत होते आणि मधमाश्या पाळत असत. नंतर, एक तरुण म्हणून त्याने ओपेवा (जर्मन भाषेत ट्रोपपु ला) मध्ये जिम्नॅशियममध्ये प्रवेश केला. आजारपणामुळे त्याला जिमनॅझियमच्या अभ्यासात चार महिने बंद करावे लागले. 1840 ते 1843 पर्यंत, त्यांनी वैद्यकीय आणि सैद्धांतिक तत्त्वज्ञान आणि भौतिकशास्त्र या विषयांचा अभ्यास केला, ऑलओमोक विद्यापीठाच्या तत्त्वज्ञानाच्या संस्थेत, आजारपणामुळे आणखी एक वर्ष बंद होते. त्यांनी आपल्या शिक्षणासाठी आर्थिक भर घालण्यासाठी संघर्ष करावा लागला आणि थेरेसीयाने त्याला हुंडा दिला. नंतर त्याने तीन मुलांच्या पाठीराख्यांना मदत केली, त्यातील दोन डॉक्टर बनले. तो भाग मध्ये एक भुरळ बनला कारण त्याला स्वत: साठी पैसे न देता शिक्षण प्राप्त करण्यास सक्षम केले. [7] एक संघर्षरत शेतकरी मुलगा म्हणून, मठवासी जीवन, त्याच्या शब्दांत, त्याला "उपजीविका साधनसंपत्तीबद्दलची सतत चिंता" वाचली. [8] त्याला ग्रेगोर (Řehoř in Czech) [1] नाव देण्यात आले [1] ऑगस्टियन फरारर्स. [9] जेव्हा मेंडेल तत्वज्ञानाच्या फॅकल्टीमध्ये प्रवेश करीत होता तेव्हा नैसर्गिक इतिहास आणि कृषी विभागाचे नेतृत्व जॉन कार्ले नस्लेर यांच्या नेतृत्वाखाली होते, ज्यात वनस्पती आणि प्राण्यांच्या आनुवंशिक लक्षणांचा विशेषत: मेंढींचा व्यापक शोध होता. त्याच्या भौतिकशास्त्रज्ञ फ्रेडरिक फ्रांझ यांच्या शिफारशीनुसार, [10] मेंडलने ब्रोनोतील ऑगस्टियन सेंट थॉमसची अभय (जर्मनमधील ब्रुनन) मध्ये प्रवेश केला आणि पुजारी म्हणून त्यांचे प्रशिक्षण सुरू केले. जोहान मॅडेल जन्माला, तो धार्मिक जीवन प्रविष्ट वर नाव ग्रेगोर घेतला मेंडलला पर्यायी हायस्कूल शिक्षक म्हणून काम केले. 1850 साली, त्यांनी प्रमाणित हायस्कूल शिक्षक होण्यासाठी त्याच्या परीक्षेत, तोंडी भाग, तीन भागांचा शेवटचा अपयशी ठरला. 1851 मध्ये त्यांना व्हिएन्ना विद्यापीठात एबॉट सी. एफ. नॅपच्या प्रायोजकत्वाखाली शिक्षण घेण्यासाठी पाठवण्यात आले जेणेकरुन त्यांना अधिक औपचारिक शिक्षण मिळू शकेल. [11] व्हिएन्ना येथे, भौतिकशास्त्राचे प्राध्यापक ख्रिश्चन डॉपलर होते. [12] मुख्यतः भौतिकशास्त्रातील शिक्षक म्हणून, 1853 मध्ये मेंडेल आपल्या मठात परतले 1856 साली त्यांनी प्रामाणिक शिक्षक होण्यासाठी परीक्षा उत्तीर्ण केली आणि पुन्हा मौखिक भागांमध्ये अपयशी ठरले. [11] 1867 मध्ये त्यांनी मठाच्या मठाच्या मठामधुन Napp ची जागा घेतली. [13] 1868 मध्ये महासत्ता म्हणून त्यांचा वाढदिवस झाल्यानंतर, त्यांचे वैज्ञानिक काम मोठ्या प्रमाणात संपले, कारण मॅडेल प्रशासकीय जबाबदार्यांमुळे अतिवद्दीन झाला, विशेषत: धार्मिक संस्थांवर विशेष कर लावण्याच्या प्रयत्नाबद्दल नागरी शासनाशी वाद चालू होता. [14] मेंडल यांचे निधन 6 जानेवारी 1884 रोजी, 61 वर्ष वयाच्या, मॉरव्हिया, ऑस्ट्रिया-हंगेरी (आता झेक प्रजासत्ताक) मध्ये. चेक संगीतकार लेओस जानकेकेने आपल्या दफनभूमीत अंग घेतला. त्याच्या मृत्यूनंतर, पुढील महासभेने कराराच्या अधिकारासंदर्भात विवादांचा शेवट करण्यासाठी, मेंडलच्या संकलनात सर्व कागदपत्रे बर्न केली.

वनस्पती संकरण वर प्रयोग

डोमिनण्ट आणि अप्रतिष्ठेय फिनोटाइप (1) पालक पिढी (2) एफ 1 पिढी (3) F2 पिढी "आधुनिक आनुवांशिकांचा बाप" म्हणून ओळखले जाणारे ग्रेगोर मॅडेल हे पॅलेक्वे विद्यापीठ, ओलोमॉक (फ्रेडरिक फ्रान्ज व जोहान कार्ल नेस्लेर) आणि त्यांच्या सहकार्यांना मठात (जसे फ्रांझ डायब्लेल) अभ्यास करण्यासाठी प्रेरणा देतात. वनस्पतींमध्ये फरक 1854 मध्ये, नॅपने मठांच्या 2 हेक्टर (4.9 एकर) प्रायोगिक उद्यान, [16] मध्ये अभ्यास करण्यासाठी मुख्यतः मेंडेलला मान्यता दिली जे मूळतः 1830 मध्ये Napp द्वारे लावले गेले होते. [13] मेंढीमध्ये आनुवंशिक गुणांचे शिक्षण घेतलेल्या नेस्लेरच्या विपरीत, मेंडल वनस्पतींवर केंद्रित होते. मोंडेल मठ त्याच्या लहान बाग प्लॉट मध्ये सामान्य खाद्यतेल वाटाणा त्याच्या प्रयोग चालते हे प्रयोग 1856 मध्ये सुरु झाले व काही आठ वर्षांनंतर पूर्ण झाले. 1865 मध्ये, त्यांनी प्रादेशिक वैज्ञानिक परिषदेत दोन प्रयोगांमध्ये त्यांच्या प्रयोगांचे वर्णन केले. पहिल्या व्याख्यानात त्यांनी त्यांचे निरिक्षण आणि प्रायोगिक परिणाम वर्णन केले. दुसर्या महिन्यात, ज्याला एक महिना नंतर देण्यात आला, त्याने त्यांना स्पष्ट केले.

मटारांच्या झाडे सह प्रारंभिक प्रयोगांनंतर, मेंडेलने सात गुणांचा अभ्यास केल्यावर पश्चातबुद्धी केली, जी स्वतंत्रपणे इतर गुणधर्मांमधून वारशाने आल्या: बीझ आकार, फुलांचा रंग, बियाणे डगलाचे झाकण, पोड आकृती, कच्चा पोड रंग, फ्लॉवरचे स्थान आणि रोपांची उंची. त्यांनी प्रथम बीज आकार केंद्रित केला, जो कोन किंवा गोल होता. [17] 1856 आणि 1863 च्या दरम्यान मॅंडेलने काही 28,000 झाडांची लागवड केली आणि त्यातील बहुतांश मटार (पिसुम सटिवुम) झाडे लावले. [18] [1 9] [20] या अभ्यासातून असे दिसून आले की जेव्हा खरे-प्रजननासाठी विविध प्रकारचे एकमेकांना ओलांडले (उदा. लहान वनस्पतींनी लहान वनस्पतींनी फलित केले), चार मटारांच्या वनस्पतींपैकी एकाने शुद्धीकरणाचे अपवर्जन गुण होते, चार पैकी दोन संकरित होते आणि चारपैकी एक होते. शुभ्र प्रबळ त्यांच्या प्रयोगांनी त्यांना दोन सामान्यीकरण, कायदा कायदा आणि स्वतंत्र वर्गीकरण कायदा बनविला, ज्याला नंतर मॅन्डेलचे वारस म्हणून ओळखले जाऊ लागले. [21]

विवाद मेंडलचे प्रायोगिक परिणाम नंतर बर्याचदा विवादाचे उद्दिष्ट होते. [15] मेंडलने सात गुणांपैकी प्रत्येकासाठी खरे-प्रजनन (होमोझीगस) मटारांच्या झाडाच्या दरम्यान ओलाचा वापर केला. प्रत्येक प्रकरणात संतती (एफ 1) हीट्रोरोझीगस असेल आणि त्यामुळे हाती सत्ता असलेला प्रबळ राज्य एकसमान (जसे राउंड किंवा हरीत मटार) प्रदर्शित करेल. 1 9 36 मध्ये, आर.ए. फिशरने मेंडलच्या प्रयोगांची पुनर्रचना केली, एफ 2 (दुसरे filial) पिढीतील निकालांचे विश्लेषण केले आणि असे आढळले की ते प्रभावशाली गुणोत्तरांपासून अपुरेष्टेपर्यंतचे गुणोत्तर (उदा. हिरव्या बनावट पिवळे मटार, फेरी व्हर्नस झुरळलेले मटार) हे गुणोत्तर 3 ते 1 अशी अपेक्षित गुणोत्तरापर्यंत होते. [ 47] [48] मेंडेलने मटारांच्या झाडाची निर्मिती केली ज्यामुळे होमोथेरॉजिट्सला हत्तीजन्य रक्तवाहिन्यांकडे अप्रभावी संयोगजन्य संक्रमणाची घटना झाल्याचे गुणोत्तर निश्चित करण्यासाठी आत्मनिर्भर होण्याचे प्रभावी प्रायोगिक लक्षण दर्शविले. फिशर खऱ्या प्रजनन (समयुग्गीयotes) पासून मिक्स प्रजननास (हीट्रोझिओगोटे) पर्यंतच्या मेंडलच्या 1: 2 प्रमाणात संशयास्पद होते आणि म्हणाले की मेंडलचा परिणाम "सत्य असल्याचे चांगले" होते. [4 9] विशेषत: फिशरने सुचवले की मेंडेलने 10 संततींच्या परीक्षणाद्वारे पॅरेंटल फिनीटिपची अनुमान काढली, परंतु संभाव्यतेसाठी त्याची अपेक्षित समायोजित केली नाही की हेरटोजायगेट पॅरेंट 10 प्रमुख घटकांच्या वंशात उत्पन्न करु शकतात (हे 0.7510 = 6% परीक्षणाची वारंवारता येते).अशा प्रकारे सुधारित केल्यामुळे 1.7: 1 चे गुणोत्तर अपेक्षित असावे, जे मेन्डेलच्या 720: 353 च्या परिणामांपेक्षा बरेच वेगळे असावे, जे मॅडेलच्या 2: 1 ची चुकीची अपेक्षेपेक्षा अगदीच योग्य आहे. [47] 1 99 0 मध्ये मॅंडेलच्या कामावर टीका केल्याबद्दल या संख्याशास्त्रीय विश्लेषणाची अंमलबजावणी करण्यात आली, प्रयोगात्मक फसवणुकीवर आरोपपत्र, आउटडेटर्स "टिडिंग" डेटासेट्स आणि पुनरावृत्त प्रयोग काढून टाकण्यात आले. [50] फिशर म्हणाले, की "सर्वात जास्त डेटा, सर्व नाही तर, प्रयोगांवरून फेड केले गेले आहे जेणेकरुन मेंडेलच्या अपेक्षांबरोबर सहमत होणे" [47] आणि त्याने मेंडलचा परिणाम "घृणित", "धक्कादायक" म्हटले [51] आणि "शिजवलेले". [52] फिशर आरोपी मेंडलच्या प्रयोगांनी "अपेक्षित सह करारनाच्या दिशेने जोरदार पूर्वग्रहदूषित केले ... या सिद्धांताने शंकाचा लाभ" दिला. [47] हे बर्याचदा पुष्टीकरण पूर्वाग्रहांचे उदाहरण म्हणून उद्धृत केले गेले आहे. [53] हे असे दिसून येऊ शकते की त्यांच्या प्रयोगांमधील अंदाजे 3 ते 1 गुणोत्तर हे लहान सॅम्पल आकाराच्या तुलनेत, आणि, ज्या बाबतीत हे गुणोत्तर थोड्याहून कमी पडल्यासारखे दिसू लागले त्यानुसार अधिक डेटा गोळा करणे सुरू राहिल्याशिवाय जोपर्यंत परिणाम जवळजवळ निश्चित प्रमाणात . 2004 मध्ये जे.व्ही. पोर्ट्री यांनी निष्कर्ष काढला की मेंडलचे निरीक्षण अयोग्य आहेत. [54] तथापि, प्रयोगांच्या पुनरुत्पादनाने असे दर्शविले आहे की मेंडलच्या डेटाबद्दल काही वास्तविक पूर्वाभिमुखता नाही. [55]2007 मध्ये डॅनियल एल. हार्ट आणि डॅनिअल जे. फेअरबॅंक्स यांनी फिशर यांनी या प्रयोगांचा चुकीचा अर्थ लावला. त्यांना कदाचित असे आढळून आले की मेंडलने 10 पेक्षा जास्त संतती मिळविली आणि परिणाम अपेक्षेनुसार जुळतील. ते निष्कर्ष काढतात की, "मुद्दाम खोटेपणाचे फिशर्सचे आरोप पूर्णपणे विश्रांतीसाठी दिले जाऊ शकतात, कारण जवळून विश्लेषण केल्यामुळे ते पुराव्यावरून सिद्ध झाले नाही." [51] [56] 2008 मध्ये हार्ट आणि फेअरबॅंक्स (अॅलन फ्रँकलीन व ए.डब्ल्यू.एफ. एक सर्वसमावेशक पुस्तक लिहिले ज्यामध्ये त्यांनी निष्कर्ष काढला की मेंडलने आपल्या परिणामांची निर्मिती केली नाही आणि फिशरने मुद्दाम मॅंडेलच्या वारसा कमी करण्याचा प्रयत्न केला नाही. [57] सांख्यिकी विश्लेषणाचे पुनर्मूल्यांकन देखील मेंडलच्या परिणामांमधील पुष्टीकरण पूर्वावलोकनाची कल्पना नाकारते. [58]