सम्राट जिम्मू

विकिपीडिया, मुक्‍त ज्ञानकोशातून
Jump to navigation Jump to search
जिम्मू
Tennō Jimmu detail 01.jpg
जपानचा सम्राट
राज्य कारकीर्द इ.स.पू. ११ फेब्रुवरी ६६० – इ.स.पू. ९ एप्रिल ५८५ [१][२]
उत्तराधिकारी सम्राट सुईझी
जन्म इ.स.पू. १३ फेब्रुवारी ७११
जपान
मृत्यु इ.स.पू. ९ एप्रिल ५८५ (वय १२६)
जपान
दफन काशिहारा, नारा,जपान
जोडीदार
  • अहिरात्सु-हिम
  • हिमेततरैसुझु-हिम
Issue
  • तगशिमीमि-नो-मिकोोटो
  • किसुमिमि-नो-मिकोटो
  • हिकोया-नो-मिकोटो
  • कमुयाइमिमि-नो-मिकोटो
  • सम्राट सुईझी
वडील उगायाफुकियाझू
आई तमायोरी-हिम
धर्म शिंटो

निहोन शोकी आणि कोझिकीनुसार सम्राट जिम्मू (जपानी: 神武天皇) हे जपानचे पहिले पौराणिक सम्राट होते. त्यांची राज्या परंपरा ई.पू. ६६० साली झाली होती. .[३][४] जपानी पौराणिक कथांनुसार, ते आपल्या नातू निनिगी यांच्यामार्फत, आमेटरासु या सूर्यदेवाचे आणि वादळ देवता सुसानु यांचे वंशज होते. त्यांनी सेटो इनलँड समुद्राजवळ ह्युगा येथून सैन्य मोहीम सुरू केली, यमाटोला ताब्यात घेतले आणि हे त्याचे सामर्थ्य केंद्र म्हणून स्थापित केले. आधुनिक जपानमध्ये, ११ फेब्रुवारीला जिम्मूच्या कल्पित अवस्थेला राष्ट्रीय स्थापना दिन म्हणून चिन्हांकित केले जाते. तथापि, बहुतेक विद्वानांच्या मते सम्राट किन्मेई (जपानी: 欽明天皇) हे पहिले सत्यापित जपानी सम्राट होते.

नाव आणि पदवी[संपादन]

जिम्मू जपानचे पहिले शासक म्हणून दोन सुरुवातीच्या इतिहासात निहोन शोकी (७२१) आणि कोझिकी (७१२) म्हणून नोंदलेले आहेत. ).[१] निहॉन शोकी यांनी त्यांच्या कारकिर्दीच्या तारखा इ.स.पू. ६६०-५८५ अशा दिल्या आहेत. आठव्या शतकातील विद्वान ओमी नो मिफुन यांनी सम्राट कन्म्मु (७३७-८०६) च्या राजवटीत अनेक पुर्वीच्या राजांना नावे दिली,[५] यापूर्वी या शासकांना सुमेर नो मायकोटो ओकिमी म्हणून ओळखले जात असे. ही प्रथा सम्राट सुइकोच्या राजवटीपासून सुरू झाली होती आणि नाकाटोमी कुळातील तायका सुधारणांनंतर ती रुजली .[६]

कोझिकी मधील पौराणिक कथेनुसार, सम्राट जिम्मूचा जन्म इ.स.पू. १३ फेब्रुवारी ७११ (चीनी कॅलेंडरच्या पहिल्या महिन्याच्या पहिल्या दिवशी) झाला होता. त्यांचे निधन इ.स.पू. ९ एप्रिल ५८५ (चीनी कॅलेंडरच्या तिसर्‍या महिन्याच्या अकराव्या दिवशी) झाले. कोझिकी आणि निहोन शोकी दोघेही जिमुचे नाव कमू-यमाटो इवर-बिको नो मिकोटो (神 倭 伊波 礼 琵 古 命) किंवा कमू-यामाटो इवर-बिको नो सुमेरमिकोटो (神 日本 磐 余 彦 天皇) म्हणून देतात. आयव्हर हा एक शीर्षशब्द सूचित करतो ज्यांचा अचूक पुर्पोर्ट अस्पष्ट आहे.

कोझिकी आणि निहोन शोकी या दोन्ही जपानी पौराणिक कथेनुसार जिमुचे नाव कमू-यमाटो इवर-बिको नो मिकोटो (神 倭 伊波 礼 琵 古 命) किंवा कमू-यामाटो इवर-बिको नो सुमेरमिकोटो (神 日本 磐 余 彦 天皇) असे असल्याचे सांगतात. आयव्हर हा एक शीर्षशब्द सूचित करतो की हे थोडेसे अस्पष्ट आहे. त्यांची इतरही नावे होती उदा: वाकामिकेनू नो मिकोटो (जपानी:若 御 毛 沼 命), कमू-यमाटो इवर-बिको होहोडेमी नो मिकोोटो (जपानी:神 磐 磐 余 彦 火 出 見 尊) आणि हिकोहोडेमी (जपानी:彦 火 火 出 見).

जपान च्या इम्पिरियल हाऊस परंपरेनुसार जिम्मू यांच्या महान-आजोबा (निनिगी) द्वारे सूर्याच्या-देवी Amaterasu कडून या सिंहासन दावा केला होता .[७]

वशंज[संपादन]

जोडीदार: अहिरात्सु-हिम (जपानी: 吾平津媛), होसेसरीची (निनिगी-नो-मिकोटोचा मुलगा) मुलगी

  • पहिला मुलगा: प्रिन्स टागशिमीमि (जपानी: 手研耳命)
  • प्रिन्स किसुमिमी (जपानी: 岐須美美命)
  • राजकुमारी मिसकी (जपानी: 神 武天皇)

महारानी: हिमेततरैसुझु-हिम (जपानी:媛蹈鞴五十鈴媛), कोतोशिरोनुशीची मुलगी

  • प्रिन्स हिकोयाई (जपानी: 日子八井命)
  • दुसरा मुलगा: प्रिन्स कमुयायमिमी (जपानी: 神八井耳命, ५७७ ई.पू.)
  • तिसरा मुलगा: प्रिन्स कमुनुनकावामीमी (जपानी: 神渟名川耳尊), नंतर सम्राट सुइसे

हे सुद्धा पहा[संपादन]

नोट्स[संपादन]

संदर्भ[संपादन]

  1. a b "Jimmu", Japan: An Illustrated Encyclopedia (1993), Kodansha, ISBN 978-4069310980.
  2. ^ "Genealogy of the Emperors of Japan" at Kunaicho.go.jp; retrieved August 28, 2013.
  3. ^ Kelly, Charles F. "Kofun Culture", Japanese Archaeology. April 27, 2009.
  4. ^ Kitagawa, Joseph. (1987). On Understanding Japanese Religion, p. 145 गूगल_बुक्स वर; excerpt: "emphasis on the undisrupted chronological continuity from myths to legends and from legends to history, it is difficult to determine where one ends and the next begins. At any rate, the first ten legendary emperors are clearly not reliable historical records." Boleslaw Szczesniak, "The Sumu-Sanu Myth. Notes and Remarks on the Jimmu Tenno Myth", in Monumenta Nipponica, Vol. 10, No. 1/2 (1954), pp. 107–126.
  5. ^ Aston, William. (1896). Nihongi, pp. 109–137.
  6. ^ Jacques H. Kamstra Encounter Or Syncretism: The Initial Growth of Japanese Buddhism, Brill 1967 pp. 65–67.
  7. ^ Bob Tadashi Wakabayashi, [Japanese Loyalism Reconstrued: Yamagata Daini's Ryūshi Shinron of 1759], University of Hawai'i Press, 1995 pp. 106–107.

बाह्य दुवे[संपादन]