Jump to content

बिनहाडांचा राक्षस

विकिपीडिया, मुक्‍त ज्ञानकोशातून
द जायंट हू हॅड नो हार्ट इन हिज बॉडी
लोककथा
नाव द जायंट हू हॅड नो हार्ट इन हिज बॉडी
माहिती
देश नॉर्वे
मध्ये प्रकाशित रुथ मॅनिंग-सँडर्सच्या ए बुक ऑफ जायंट्स

द जायंट हू हॅडनो हार्ट इन हिज बॉडी ही अस्ब्जोर्नसेन आणि मो यांनी संग्रहित केलेली नॉर्वेजियन परीकथा आहे .

जॉर्ज मॅकडोनाल्डने ॲडेला कॅथकार्टमध्ये "द जायंट्स हार्ट" म्हणून परत प्रकाशित झाली. रुथ मॅनिंग-सँडर्सच्या ए बुक ऑफ जायंट्समध्ये कथेची आवृत्ती देखील दिसते.

सारांश[संपादन]

एका राजाला सात मुले होती. जेव्हा बाकीचे सहा नववधू शोधायला निघाले तेव्हा त्याने सर्वात धाकट्या मुलाला आपल्याजवळ ठेवले कारण त्या सर्वांपासून वेगळे होणे त्याला सहन होत नव्हते. त्या सहा मुलांना सातव्यासाठीही वधू आणायची अट होती. पण त्यांना सहा मुली असलेला राजा सापडला आणि त्यांच्या भावाबद्दल ते विसरले. परतत असताना ते एका राक्षसाच्या वाड्याजवळून गेले. त्याने त्या सर्वांना, राजकुमार आणि राजकन्या, रागाच्या भरात दगड मारले.

जेव्हा ते परत आले नाहीत तेव्हा राजाने, त्यांच्या वडिलांनी धाकट्या भावाला मागे जाण्यापासून रोखण्याचा प्रयत्न केला. पण तो शोधण्यासाठी गेला. वाटेत, त्याने एका उपाशी कावळ्याला अन्न दिले. एका साल्मनला नदीत परत जाण्यास मदत केली. भुकेल्या लांडग्याला त्याचा घोडा खायला दिला. त्याऐवजी लांडग्याने राजकुमाराला त्याच्यावर स्वार होऊ दिले. राक्षसाचा किल्ला दाखवून त्याला आत जाण्यास सांगितले. राजकुमार राक्षसाच्या रागाच्या भीतीने अनिच्छुक होता, परंतु लांडग्याने राजकुमाराला किल्ल्यामध्ये जाण्यास प्रवृत्त केले. कारण लांडग्याला माहीत होते कि तेथे त्याचा सामना राक्षसाशी होणार नाही, परंतु राक्षसाने कैदी ठेवलेल्या राजकुमारीला तो भेटेल.

राजकुमारी खूप सुंदर होती, आणि राजकुमाराला हे जाणून घ्यायचे होते की तो राक्षसाला कसा मारून तिला आणि त्याच्या कुटुंबाला मुक्त करू शकतो. राजकुमारीने सांगितले की कोणताही मार्ग नाही, कारण राक्षसाने त्याचे हृदय शरीरात ठेवले नाही आणि म्हणून त्याला मारले जाऊ शकत नाही. जेव्हा राक्षस परत आला तेव्हा राजकन्येने राजकुमाराला लपवले आणि राक्षसाला विचारले की त्याने त्याचे हृदय कोठे ठेवले आहे. त्याने तिला सांगितले की ते दाराच्या चौकटीखाली आहे. दुसऱ्या दिवशी राजकुमार आणि राजकुमारीने तेथे खोदले आणि हृदय सापडले नाही. राजकुमारीने दाराच्या चौकटीवर फुले टाकली आणि जेव्हा राक्षस परत आला तेव्हा त्याला सांगितले की त्याचे हृदय तिथेच होते. राक्षसाने कबूल केले की ते तेथे नव्हते आणि तिला सांगितले की ते कपाटात आहे. पूर्वीप्रमाणेच, राजकन्या आणि राजपुत्राने शोध घेतला, त्याचा काही उपयोग झाला नाही; पुन्हा एकदा, राजकुमारीने कपाटावर फुलांचे हार घातले आणि राक्षसाला सांगितले कारण त्याचे हृदय तिथे होते. त्यानंतर त्या राक्षसाने तिला उघड केले की, खरं तर, एका दूरच्या तलावात एक बेट आहे, ज्यावर एक चर्च आहे; चर्चमध्ये एक विहीर होती जिथे बदक पोहत होते; बदकाच्या घरट्यात एक अंडे होते; आणि अंड्यामध्ये राक्षसाचे हृदय होते.

राजकुमार तलावाकडे गेला आणि लांडग्याने बेटावर उडी मारली. राजपुत्राने उपाशीपोटी वाचवलेल्या कावळ्याला बोलावले आणि त्याने त्याला चर्चच्या चाव्या दिल्या. आत गेल्यावर, त्याने बदक त्याच्याकडे वळवले, परंतु त्याने आधी अंडी विहिरीत टाकली आणि राजकुमाराने सॅल्मनला अंडी आणण्यासाठी बोलावले. लांडग्याने त्याला अंडी पिळून काढण्यास सांगितले, आणि जेव्हा त्याने केले तेव्हा राक्षस ओरडला. लांडग्याने त्याला ते पुन्हा पिळून टाकण्यास सांगितले आणि राक्षसाने आपला जीव वाचवल्यास काहीही करण्याचे वचन दिले. राजकुमाराने त्याला त्याचे भाऊ आणि त्यांच्या नववधूंना पुन्हा जिवंत करण्यास सांगितले आणि राक्षसाने तसे केले. मग राजकुमाराने अंड्याचे दोन तुकडे केले आणि राजकन्येला वधू म्हणून घेऊन घरी गेला; त्याच्यासोबत त्याचे भाऊ आणि त्यांच्या सुना होत्या, आणि राजाला आनंद झाला.

भाषांतरे[संपादन]

कथेचे भाषांतर सिंडर-लॅड आणि त्याचे सहा भाऊ असे केले गेले आणि "माझ्या मुलांना सर्वात जास्त आवडत असलेल्या परीकथा" या संकलनामध्ये समाविष्ट केले गेले.[१]

हे सुद्धा पहा[संपादन]

संदर्भ[संपादन]

  1. ^ Shimer, Edgar Dubs. Fairy stories my children love best of all. New York: L. A. Noble. 1920. pp. 110-116.

बाह्य दुवे[संपादन]