२०२६ युकेचे मजूर पक्षाचे नेतृत्व संकट

२०२६ युनायटेड किंग्डमच्या मजूर पक्षाचे संकट

कियर स्टार्मर (डावीकडील) यांनी राजीनामा दिल्यामुळे येणाऱ्या मजूर पक्षाच्या निवडणूकीत ॲंडी बर्नहम (उजवीकडील) उमेदवार म्हणून उभे राहतील.
तारीख	७ मे २०२६ – २२ जून २०२६
हेतू	कियर स्टार्मर यांना मजूर पक्षाचे नेते आणि पंतप्रधान या पदवींपासून काडून टाकायचे

मे २०२६ मध्ये, युनायटेड किंगडमचे पंतप्रधान कियरर स्टार्मर आणि त्यांच्या सरकारबद्दलच्या सामाजिक असंतोषामुळे मजूर पक्षाच्या नेतृत्वाचे संकट निर्माण झाले. खूप वेळ चाललेल्या महागाईच्या संकटाचा, तसेच असंख्य आंदोलने, 'पलटूराम' आणि घोटाळ्यांचा सामना करत असताना, स्टार्मर यांची लोकप्रियता घटली, ज्यामुळे मजूर पक्षात मतभेद निर्माण झाले. स्टार्मर यांनी २२ जून २०२६ रोजी आपल्या राजीनाम्याची घोषणा केली, ज्यामुळे मजूर पक्षात नेतृत्वाची निवडणूक झाली .

गाझा युद्धादरम्यान इस्राएलला राजकीय व भौतिक पाठिंबा कायम ठेवल्याबद्दल मजूर सरकारला वामपंथाकडून विरोधाचा सामना करावा लागला, ज्यामध्ये शस्त्रास्त्र-निर्यात परवाने टिकवून ठेवणे आणि ब्रिटिश बनावटीच्या भागांना जागतिक F-35 पुरवठाच्या साखळीत प्रवेश करण्याची परवानगी देणारा अपवाद होता. मजूर सरकारने आजारपण आणि अपंगत्व लाभांमध्ये अब्जावधी पौंडांची कपात करून आणि सर्वात श्रीमंतांवर संपत्ती कर लादण्यासाठी नकार देऊन पुरोगामी आणि कामगार-वर्गीय मतदारांना देखील दुरावले. दक्षिणपंथाकडून, त्यांना कठोर स्थलांतर नियंत्रण आणि कर वाढीला विरोधाच्या मागण्यांना सामोरे जावे लागले. त्यानंतर मजूर पक्षाला २०२५ आणि २०२६ च्या स्थानिक निवडणुका आणि अनेक पोटनिवडणुकांमध्ये मोठे नुकसान झाले, तर दक्षिणपंथी रिफॉर्म यूकेने आणि वामपंथी ग्रीन पार्टीने प्रगती केली.

मे २०२६ च्या मध्यापर्यंत, ९५+ मजूर खासदारांनी स्टार्मर यांना राजीनामा देण्याचे किंवा त्यांच्या पदत्यागाचे वेळापत्रक जाहीर करण्याचे आवाहन केले होते, आणि एका मंत्रीमंडळाच्या मंत्र्याने (आरोग्य सचिव वेस स्ट्रीटिंग ), चार कनिष्ठ मंत्र्यांनी ( जेस फिलिप्स यांच्यासह), आणि चार मंत्र्यांच्या सहाय्यकांनी निषेध म्हणून राजीनामा दिला. द गार्डियननुसार, ११०+ पश्चासीन एका पत्रावर सही देऊन म्हटले होते की नेतृत्वाला आव्हान दिले जाऊ नये. लेबरलिस्टनुसार, १५९ मजूर सदस्यांनी स्टर्मर यांना पाठिंबा दिला, ९८ जणांनी त्यांना राजीनामा देण्याचे किंवा वेळापत्रक जाहीर करण्याचे आवाहन केले, आणि १४६ सदस्य अज्ञात होते किंवा त्यांनी कोणतीही भूमिका घेतली नव्हती. जून २०२६ मध्ये, सरकारच्या नियोजित संरक्षण खर्चावरून झालेल्या वादामुळे संकट अधिकच गडद झाले, ज्यामुळे संरक्षण मंत्रालयात तीन जणांनी राजीनामे दिले: संरक्षण सचिव जॉन हीली, कनिष्ठ मंत्री ॲलिस्टेर कार्न्स आणि मंत्र्यांच्या सहाय्यक पामेला नॅश .

पार्श्वभूमी

मजूर पक्षाने २०२४ ची सार्वत्रिक निवडणूक १७२ जागांच्या प्रचंड बहुमताने जिंकली आणि १४ वर्षांच्या सत्तेनंतर हुजूर पक्षाला सत्तेतून बाहेर काढले. स्टार्मर हे सार्वत्रिक निवडणुकीनंतर पंतप्रधान बनणारे चौथे लेबर नेते ठरले, परंतु १८३० मध्ये लोकप्रिय मतांची नोंद ठेवण्यासाठी सुरुवात झाल्यापासून कोणत्याही बहुमताच्या सरकारपेक्षा सर्वात कमी मतांचा वाटा त्यांना मिळाला होता.

पंतप्रधानपदाच्या कार्यकाळात स्टार्मर यांना ब्रिटिश लोकांनी प्रतिकूल दृष्टीने पाहिले आहे. त्यांचे निव्वळ मान्यता मानांकन सुरुवातीला जराच सकारात्मक होते, पण त्यांच्या पंतप्रधानपदाच्या काळात ते घसरून नोव्हेंबर २०२५ पर्यंत सरासरी -४६% पर्यंत पोहोचले २०२५ च्या अंताला, जनमत चाचण्यांमध्ये स्टार्मर यांना ब्रिटनच्या सर्वात अलोकप्रिय पंतप्रधानांपैकी एक म्हणून स्थान देण्यात आले आणि त्यांची तुलना लिझ ट्रस यांच्याशी केली गेली. पार्टीगेट घोटाळ्यादरम्यान बोरिस जॉन्सन यांच्यापेक्षा, जेरेमी कॉर्बिन यांनी मजूर नेतेपदाचा राजीनामा दिला तेव्हा त्यांच्यापेक्षा आणि ट्रस यांनी पंतप्रधानपदाचा राजीनामा दिला तेव्हा त्यांच्यापेक्षा स्टार्मर यांचे सरासरी निव्वळ मान्यता मानांकन जास्त राहिले.

सरकारी धोरणांना विरोध

सप्टेंबर २०२४ मध्ये, यूगोव्हने अहवाल दिला की ६७% लोकांचा सरकारच्या स्थलांतर धोरणांबद्दल वाईट दृष्टिकोन होता तर १६% लोकांचा सकारात्मक दृष्टिकोन होता, ६४% लोकांच्या मते सरकार आरोग्य सेवेचे व्यवस्थापन वाईट पद्धतीने करत होते आणि ७०% लोक तुरुंगातील क्षमता कमी करण्यास कैद्यांना लवकर सोडण्याच्या सरकारच्या निर्णयाच्या विरोधात होते. सप्टेंबर २०२५ पर्यंत, १४% लोकांनी सरकारच्या कामगिरीला मान्यता दिली तर ६९% लोकांनी नापसंती दाखवली. अंदाजे तीनपैकी दोन लोकांचा असा विश्वास होता की लेबर पार्टी वास्तवापासून दूर आहे, त्यांची भूमिका काय आहे हे अस्पष्ट आहे, ती कमकुवत आणि अविश्वसनीय आहे.

७७% लोकांना मजूर पक्ष आपली आश्वासने पाळेल किंवा महागाईच्या संकटात मदत करेल असे वाटले नव्हते. यूगोव्हच्या मते, जानेवारी २०२६ पर्यंत ७५% लोकांचे स्टार्मरबद्दल प्रतिकूल मत होते, म्हणजेच निव्वळ अनुकूलता मानांकन -५७% होते, जे फक्त ट्रस यांच्या बाबतीत होते. 'मोर इन कॉमन' या मतदान कंपनीचे ल्यूक ट्रायल म्हणाले की, स्टार्मर "आजच्या व्यवस्थेबद्दल लोकांच्या निराशेचे माध्यम बनले होते."

खराब निवडणूक कामगिरी

आपल्या पंतप्रधानपदाला पुन्हा उभारी देण्याच्या प्रयत्नात स्टार्मर यांनी माजी पंतप्रधान गॉर्डन ब्राउन यांना सरकारमध्ये सल्लागार पदावर नियुक्त केले.

सर्वात लोकप्रिय मजूर राजकारणी आणि नेतृत्वाचे दावेदार बृहद मँचेस्टरचे महापौर अँडी बर्नहम यांनी २०२६ च्या गॉर्टन आणि डेंटन पोटनिवडणुकीत संसदेसाठी निवडणूक लढवण्याचा प्रयत्न केला, पण राष्ट्रीय कार्यकारी समितीने त्यांना रोखले, ज्या निर्णयाला अँजेला रेनर यांनी नंतर एक चूक असे संबोधले. ग्रीन पार्टीच्या हॅना स्पेन्सर जिंकल्या आणि त्यांनी ती जागा आपल्या बाजूने वळवली, तर मजूर पक्ष ३ऱ्या क्रमांकावर आला. बर्नहॅमने यापूर्वी २०२४ च्या बृहद मँचेस्टर महापौर निवडणुकीत स्पेन्सरचा पराभव केला होता, आणि त्यांनी बर्नहम यांच्या स्थानिक लोकप्रियतेची कबुली देत म्हटले की, जर ते उमेदवार असते, तर स्पेन्सर यांना "अधिक कठीण लढतीला" सामोरे जावे लागले असते.

२०२६ च्या स्कॉटिश संसद निवडणुकीच्या आधी, स्कॉटिश मजूर उपशाखा नेते अनस सरवरने स्टार्मर यांच्या नेतृत्वाला एक अडथळा म्हणून, त्यांच्या राजीनाम्याची जाहीरपणे मागणी केली. २०२६ च्या सेनेद निवडणुकीत, वेल्श मजूर उपशाखेला मोठा पराभव पत्करावा लागला, ज्यामुळे वेल्सवरील मजूर पक्षाचे १०० वर्षांचे नियंत्रण संपुष्टात आले. यामुळे ते सत्ताधारी प्लाइड कम्रि आणि अधिकृत विरोधी पक्ष रिफॉर्म यूके वेल्सच्या मागे तिसऱ्या जागेवर फेकले गेले. त्यांच्या नेत्या, एलिनेड मॉर्गन, ब्रिटिश इतिहासात निवडणुकीत आपली जागा गमावणाऱ्या पहिल्या विद्यमान सरकार प्रमुख ठरल्या.

२०२६ च्या स्थानिक निवडणुकांमध्ये, लेबर पक्षाने ३५ परिषदांवरील आणि जवळपास १,५०० नगरसेवकांवरील (निवडणुकीसाठी असलेल्या जागांपैकी अंदाजे ६०%) नियंत्रण गमावले. बीबीसीच्या अंदाजित राष्ट्रीय मतांच्या टक्केवारीनुसार, जर देशभरात स्थानिक निवडणुका झाल्या असत्या, तर मजूर पक्षाला १७% मते मिळाली असती, जे हुजूर पक्षासोबत संयुक्तपणे तिसऱ्या क्रमांकावर असते आणि सार्वत्रिक निवडणुकीच्या तुलनेत जवळपास निम्म्याने कमी असते. निकालानंतर, स्टार्मरने आपल्या पंतप्रधानपदाला पुन्हा स्थापित करण्याच्या प्रयत्नात माजी पंतप्रधान गॉर्डन ब्राउन आणि मजूर पक्षाच्या सदस्या हॅरिएट हार्मन यांना सरकारमध्ये सल्लागार पदांवर नियुक्त केले. तरीही, बीबीसीने वृत्त दिले की मजूर पक्षाचे खासदार असंतोषित होते, व त्यांपैकी एकाने म्हटले, "मला खात्री नाही की विगन, वँड्सवर्थ, सॅलफोर्ड किंवा संडरलँडमधील मतदारांनी रिफॉर्म पक्षाला मत दिले कारण त्यांना वाटले की आम्हाला मजूर राजकारणाच्या वेगळ्या काळातील अधिक सल्लागारांची गरज आहे. मला वाटते की हे दाखवते की कियर यांना समस्याच समजत नाही, उपायाची तर सोडा." तरीही, २०२६ च्या स्थानिक निवडणुकांच्या पार्श्वभूमीवर घेतलेल्या जनमत चाचण्यांमध्ये असे दिसले की, इंग्लंडमध्ये २०२४ च्या सार्वत्रिक निवडणुकीत मजूर पक्षाला मतदान केलेल्यांपैकी केवळ ५% लोकांनी रिफॉर्म पक्षाला, तर ३२% लोकांनी ग्रीन्स किंवा लिब डेम पक्षाला मतदान केले.

पीटर मँडेलसन नियुक्ती घोटाळा

फेब्रुवारी २०२५ मध्ये व्हाइट हाऊसमध्ये पीटर मँडेलसन आणि स्टार्मर

डिसेंबर २०२४ मध्ये, सरकारने येणाऱ्या ट्रम्प प्रशासनासोबतचे संबंध अधिक दृढ करण्यास, नवीन मजूर पक्षाचे प्रमुख नेते पीटर मँडेलसनची अमेरिकेतील ब्रिटिश राजदूत म्हणून नियुक्ती जाहीर केली. सप्टेंबर २०२५ मध्ये, एपस्टीन फाईल्स सगळ्यांना उपलब्ध झाल्यानंतर, दोषी ठरलेल्या बाल लैंगिक गुन्हेगार जेफ्री एपस्टीनसोबत मँडेलसनच्या संबंधांची व्याप्ती सर्वदूर स्पष्ट झाली. स्टार्मर यांनी मँडेलसन यांना पदावरून काढून टाकले आणि त्यांची नियुक्ती केल्याबद्दल खेद व्यक्त केला. पंतप्रधानांचे मुख्य सल्लागार आणि स्टार्मर यांचे खूसहकारी मॉर्गन मॅकस्वीनी यांनी या नियुक्तीची जबाबदारी स्वीकारली आणि फेब्रुवारी २०२६ मध्ये राजीनामा दिला संचार संचालक टिम ॲलन यांनी दुसऱ्याच दिवशी आपला राजीनामा दिला.

एप्रिल २०२६ मध्ये, असे कळले की जानेवारी २०२५ मध्येच सुरक्षा तपासणीद्वारे मॅंडेलसन यांना सुरक्षा मंजुरी नाकारली होती. एका सरकारी प्रवक्त्याने सांगितले की, "यूके सुरक्षा तपासणीच्या शिफारशीविरुद्ध पीटर मॅंडेलसन यांना विकसित तपासणी देण्याचा निर्णय एफसीडीओ (FCDO) मधील अधिकाऱ्यांनी घेतला होता". स्टार्मर म्हणाले ते सुरक्षा तपासणीत अयशस्वी झाले आहेत हे त्यांना सांगितले नव्हते आणि त्यांनी हाऊस ऑफ कॉमन्सची दिशाभूल केल्याचे दावे फेटाळून लावले. परराष्ट्र सचिव इव्हेट कूपर यांनी परराष्ट्र कार्यालयातील सर्वात थोरल्या नागरी सेवक ऑली रॉबिन्स यांना फटकारले, ज्यांनी परराष्ट्र व्यवहार निवड समितीसमोर बोलावल्यावर ही नियुक्ती रेटण्यासाठी आपल्यावर "गंभीर दबाव" आणला गेला होता असे म्हटले होते. विरोधी पक्षनेत्या केमी बॅडनॉक यांनी स्टार्मरची स्थिती "असमर्थनीय" असे संबोधले, तर या प्रकरणामुळे इतर पक्षनेत्यांनी पंतप्रधानांच्या राजीनाम्याची मागणी केली, ज्यात लिबरल डेमोक्रॅट्सचे नेते एडवर्ड डेव्ही ; रिफॉर्म यूकेचे नेते नायजेल फराज ; ग्रीन्सचे नेते झॅक पोलान्स्की होते; लिझ सॅव्हिल रॉबर्ट्स, वेस्टमिन्स्टरमधील प्लाइड किम्रीच्या नेत्या; आणि जॉन स्विनी, स्कॉटिश राष्ट्रीय पक्षाचे नेते आणि स्कॉटलंडचे प्रथम मंत्री .

कालरेषा

स्टार्मर यांच्या राजीनाम्याची मागणी

अनस सरवर यांनी स्टार्मर यांच्या राजीनाम्याची जाहीरपणे मागणी केली आणि असे करणारे ते मजूरी पक्षाच्या पहिल्या राजकारण्यांपैकी एक ठरले.

९ फेब्रुवारी २०२६ रोजी, मँडेलसन घोटाळ्याच्या काळात, अनस सरवरने ग्लासगोमध्ये एक पत्रकार परिषद घेऊन स्टार्मरच्या राजीनाम्याची जाहीर मागणी केली आणि असे करणारे ते मजूरी पक्षाच्या पहिल्या राजकारण्यांपैकी एक होते. सरवार म्हणाले की, "हे लक्ष विचलित करणारे प्रकार थांबले पाहिजेत आणि डाऊनिंग स्ट्रीट(प्रधानमंत्री)मधील नेतृत्व बदलले पाहिजे," आणि त्यांच्या मते निवडणुकीत मजूरी पक्षाच्या शक्यतांना कमी करणाऱ्या अनेक "चुकांचा" त्यांनी उल्लेख केला. स्टार्मर यांना "सभ्य माणूस" आणि "मित्र" असे संबोधूनही, सरवार यांनी असा युक्तिवाद केला की त्यांची प्राथमिक निष्ठा स्कॉटलंडशी आहे आणि पंतप्रधानांचे नेतृत्व पक्षाचे भविष्य धोक्यात आणत आहे.

सरवर म्हणाले की, त्यांनी त्या दिवशी सकाळीच स्टार्मर यांच्याशी बोलून आपल्या निर्णयाबद्दल माहिती दिली होती आणि त्यांच्या राजीनाम्याच्या आवश्यकतेवर दोघांचे "मतभेद" झाले होते. या घटनेनंतर लगेचच, उपपंतप्रधान डेव्हिड लॅमी आणि चान्सलर रेचल रीव्हज यांच्यासह वरिष्ठ मंत्रीमंडळाच्या सदस्यांनी स्टार्मर यांना पाठिंबा दिला, त्यांच्या जनादेशावर जोर दिला आणि पक्षीय एकतेचे आवाहन केले. स्कॉटिश मजूरी पक्षात या निर्णयामुळे मोठी दरी निर्माण झाली; मोनिका लेनन यांनी सरवरच्या "नेतृत्वाला" पाठिंबा दिला, तर माजी स्कॉटिश सचिव आयन मरे यांच्यासारख्या इतरांनी या निर्णयाला पक्षाच्या स्थिरतेसाठी धोका संबोधले. विरोधी पक्षनेते जॉन स्विनी आणि रसेल फिंडले यांनी या परिस्थितीचे वर्णन "संधीसाधूपणा" आणि "पक्षाचा ऱ्हास" असे केले. त्याच संध्याकाळी संसदीय मजूरी पक्षाला संबोधित करताना, स्टार्मर आपल्या भूमिकेवर ठाम राहिले आणि म्हणाले की, "मी लढलेली प्रत्येक लढाई जिंकलो आहे" आणि त्यांनी माघार घेण्यास नकार दिला.

कॅथरीन वेस्ट यांनी स्टार्मर यांना त्यांच्या पदत्यागाचे वेळापत्रक जाहीर करण्याची विनंती केली.

स्थानिक निवडणुकांनंतर, मजूरी पक्षाच्या अनेक सामान्य खासदारांनी उघडपणे निराशा व्यक्त केली. डेबी अब्राहम्सचा विश्वास होता की स्टार्मर पंतप्रधानपदावरून पायउतार होण्यासाठी काही महिन्यांचा अवधी लागेल, आणि क्लाइव्ह बेट्स म्हणाले की पंतप्रधानांनी थोड्याच वेळात पायउतार व्हावे. स्टार्मर यांनी द ऑब्झर्व्हरला दिलेल्या मुलाखतीत म्हटले: "मला १० वर्षे नं. १० मध्ये राहायचे आहे आणि मी माझ्या प्रतिस्पर्धकांशी लढेन." ९ मे रोजी, परराष्ट्र मंत्रालयाच्या माजी कनिष्ठ मंत्री कॅथरीन वेस्ट यांनी सांगितले की, जर मंत्रिमंडळाने स्टार्मरच्या विरोधात पाऊल उचलले नाही, तर त्या त्यांच्याविरुद्ध नेतृत्वाला आव्हान देतील. नेतृत्वाची निवडणूक सुरू करण्यासाठी त्यांना ८१ खासदारांच्या (संसदीय पक्षाच्या २०%) नामांकनांची आवश्यकता होती, तरीही त्यांनी निवडणूक लढवण्याची इच्छा नसल्याचे सांगितले, ज्यामुळे काहींनी त्यांना ' स्टॉकिंग हॉर्स' (केवळ नावापुरती उमेदवार) संबोधले. नंतर त्यांनी स्पष्ट केले की त्या पंतप्रधानांना "त्यांच्या पदत्यागासाठी एक वेळापत्रक जाहीर करण्याची" विनंती करत होत्या. द गार्डियनने 'विचित्र' असे वर्णन केलेल्या एका कृतीत, वेस्ट यांनी १४ मे रोजी सांगितले की, जर नेतृत्वाची स्पर्धा झालीच, तर त्या तरीही स्टार्मर यांना पाठिंबा देऊ शकतात.

स्टार्मरचे भाषण आणि सुरुवातीचे राजीनामे

वेस स्ट्रीटिंग यांनी आरोग्य सचिव पदाचा राजीनामा दिला आणि आपल्या राजीनामा पत्रात स्टार्मरच्या नेतृत्वावर तीव्र टीका केली.

११ मे रोजी सकाळी, स्टार्मर यांनी एक पत्रकार परिषद घेतली, ज्याला द गार्डियनने "आपले पंतप्रधानपद वाचवण्याची शेवटची संधी" असे म्हटले. स्थानिक निवडणुकांच्या निकालांवर आणि स्वतःच्या भूमिकेवर भाष्य करताना स्टार्मर म्हणाले: "मी इथे उभे राहून असा आव आणणार नाही की हा आपल्या पक्षासाठी एक कठीण वेळ नाही, किंवा मतपेटीत आपल्याला मोठा धक्का बसलेला नाही. पण मी माझ्या भूमिकेबद्दल अगदी साफ सांगतो: मी आव्हानापासून पळून जात नाहीये, जरी राजकीय वातावरण बदलले आहे तरी माझा मार्ग बदलणार नाही. अल्पकालीन राजकीय परिणामांची पर्वा न करता, या देशाच्या दीर्घकालीन नूतनीकरणावर माझी भूमिका पूर्णपणे ठाम आहे आणि राहील." या परिषदेमुळे स्टार्मर यांना तात्काळ औपचारिक आव्हानापासून तात्पुरता दिलासा मिळाला असला तरी, त्यांच्या नेतृत्वावरील अंतर्गत दबाव थांबला नाही, कारण राजकीय विश्लेषक आणि लेबर पक्षाच्या अंतर्गत खासदारांनी या परिषदेची अंमलबजावणी निष्प्रभ असल्याचे मोठ्या प्रमाणावर मानले. ११ मे २०२६ पर्यंत, सुमारे ऐंशी मजूरी खासदारांनी स्टार्मर यांना आपल्या पदत्यागाची तारीख जाहीर करण्याचे आवाहन केले होते. भाषणानंतर चार संसदीय खाजगी सचिवांनी राजीनामा दिला: टॉम रटलँड, जो मॉरिस, मेलानी वॉर्ड आणि नौशाबाह खान . दुसऱ्या खाजगी सचिव, सॅली जेमसन यांनी राजीनामा दिला नाही, पण स्टार्मर यांना पद सोडण्याचे आवाहन केले.

गृहसचिव शबाना महमूद आणि परराष्ट्र सचिव इव्हेट कूपर यांच्यासोबत चार मंत्रीमंडळांच्या मंत्र्यांनी स्टार्मर यांना पद सोडण्याचा आवाहान केल्याचे वृत्त होते. अँजेला ईगल यांच्यासारख्या पंतप्रधानांच्या समर्थक म्हणाले की, १३ मे रोजी संसदेच्या राज्य उद्घाटन समारंभाच्या काही दिवस आधी "अस्थिरता निर्माण करण्याची ही वेळ नाही".

१२ मे रोजी, चार कनिष्ठ मंत्र्यांनी सरकारमधून राजीनामा दिला: मियाटा फहनबुल्लेह ( विकेंद्रीकरण, श्रद्धा आणि समुदाय मंत्री ), जेस फिलिप्स ( संरक्षण मंत्री ), ॲलेक्स डेवीस-जोन्स (पीडित मंत्री) आणि झुबीर अहमद ( आरोग्य मंत्री ). फिलिप्स यांनी त्यांच्या राजीनामा निवेदनात म्हटले, "वाद न घालण्याच्या इच्छेमुळे आम्ही कधीच वाद घालतो, ज्यामुळे प्रगतीच्या संधी थांबतात आणि त्यांना विलंब होतो." १२ मे २०२६ रोजी, दिवसा राजीनामा दिलेल्या मंत्र्यांच्या जागी नियुक्त्या केल्या .

१४ मे २०२६ रोजी, आरोग्य आणि सामाजिक सेवा राज्य सचिव वेस स्ट्रीटिंग यांनी मंत्रिमंडळातून राजीनामा दिला. आपल्या राजीनामा पत्रात, स्ट्रीटिंग यांनी आपल्या भूमिकेतील स्वतःच्या कामगिरीची प्रशंसा करताना, स्टार्मरच्या नेतृत्वावर तीव्र टीका केली, आणि म्हटले की त्यांचा त्यांच्यावरील विश्वास उडाला आहे आणि मंत्रिमंडळात राहणे "अशोभनीय आणि तत्त्वहीन" ठरेल. रोझी राइटिंग यांनी देखील आरोग्य विभागातील खाजगी सचिव पदाचा राजीनामा दिला.

संरक्षण खर्चाचे वाद

सरकारच्या संरक्षण खर्चाच्या योजनांवरून मतभेद झाल्यामुळे जॉन हीली यांनी संरक्षण सचिव पदाचा राजीनामा दिला.

११ जून २०२६ रोजी, संरक्षण राज्य सचिव जॉन हीलीने सरकारच्या संरक्षण खर्चाच्या योजनांवर मतभेद असल्याचे सांगून मंत्रिमंडळातून राजीनामा दिला. आपल्या राजीनामा पत्रात, ते असे म्हणाले की, राजकोषाने मंजूर केलेली संरक्षण गुंतवणूक योजना युनायटेड किंगडमची सामरिक संरक्षण उद्दिष्ट्ये पूर्ण करण्यास अपुरी होती, या करारामुळे आवश्यक गुंतवणुकीस विलंब झाला आणि २०२२ मध्ये रशियाने युक्रेनवर केलेले आक्रमण आणि २०२६ चे इराण युद्ध यांसारख्या वाढत्या आंतरराष्ट्रीय धोक्यांच्या पार्श्वभूमीवर सशस्त्र दलांकडे संसाधनांची कमतरता भासण्याचा धोका होता. ते असे म्हणाले की, स्टार्मर आवश्यक निधी पुरवण्यास "असमर्थ" होते आणि राजकोष "अनिच्छुक" होती, त्यामुळे त्यांच्याकडे पदत्याग करण्याशिवाय दुसरा पर्याय उरला नव्हता.

अनेक माध्यमांनी हीलीचा राजीनामा धक्कादायक आणि अचानक असे संबोधले, आणि स्टार्मरच्या पंतप्रधानपदावर त्याचा मोठा परिणाम होईल असेही सांगितले.

संरक्षण गुंतवणूक योजनेवरील मतभेदांमुळे अल कार्न्स यांनीसुद्धा राजीनामा दिला.

तसेच ११ जून रोजी, सशस्त्र दल मंत्री ॲलिस्टेर कार्न्स आणि हीलीच्या संसदीय खाजगी सचिव (PPS) पामेला नॅश यांनी देखील संरक्षण गुंतवणूक योजनेवरील मतभेदांमुळे राजीनामा दिला.

स्टार्मरचा राजीनामा

२२ जून २०२६ रोजी, स्टार्मर यांनी पंतप्रधान आणि मजूरी पक्षाचे नेतेपदाचा राजीनामा जाहीर केला आणि मजूरी पक्षाच्या राष्ट्रीय कार्यकारी समितीला त्यांच्या उत्तराधिकाऱ्याच्या निवडीसाठी वेळापत्रक निश्चित करण्यास सांगितले, ज्यानुसार ९ जुलै रोजी नामांकने खुली होणार असून उन्हाळी सुट्टीपूर्वी ही प्रक्रिया पूर्ण होणे अपेक्षित आहे. नेतृत्व निवडणुकीच्या निष्कर्षापर्यंत स्टार्मर त्यांच्या पदांवर कायम राहतील.

प्रतिक्रिया

मजूरी पक्ष

१२ मे २०२६ रोजी, लेबर पक्षाच्या पश्चासीनांच्या एका गटाने समन्वित केलेल्या, १०३ मजूरी पक्षाच्या खासदारांनी पंतप्रधानांच्या समर्थनार्थ एका पत्रावर स्वाक्षरी केली, ज्यात असे म्हटले होते की "ही नेतृत्व स्पर्धेची वेळ नाही." द गार्डियनच्या मते, ही संख्या ११० पेक्षा जास्त झाली.

उपपंतप्रधान डेव्हिड लॅमी म्हणाले की, स्टार्मरच्या विरोधात उभे राहण्यास "कोणाकडेही पुरेशी नावे दिसत नाहीत", आणि त्यांनी सर्वांना "शांतपणे श्वास घेण्यास" सांगितले. सरकारमधून राजीनामा देणाऱ्या पहिल्या व्यक्तींपैकी एक असलेल्या मियाटा फहनबुल्लेह यांनी स्टार्मर यांना सांगितले की, "तुम्ही या बदलाचे नेतृत्व करू शकता यावर जनतेचा विश्वास नाही - आणि माझाही नाही". सरवर यांनी स्टार्मर यांना राजीनामा देण्याचे आवाहन केले, पण ते असेही म्हणाले की, "त्यांनी सहकाऱ्यांवर दबाव आणला नाही" आणि हा केवळ वेस्टमिन्स्टरचा निर्णय आहे.

हुजूर पक्ष

हुजूर नेते केमी बॅडनॉक यांनी ११ मे २०२६ रोजी स्टार्मरचे भाषण "पाहण्यास अत्यंत दुःखद" असल्याचे म्हटले, आणि पुढे असेही सांगितले की मजूर पक्षाचे सदस्य "गाडी कोणी चालवावी यावर वाद घालण्यात खूप व्यस्त आहेत" पण "ते सगळे चुकीच्याच दिशेने जात आहेत". ते असेही म्हणाले की "पंतप्रधानांना गोंधळलेले पाहून मला आनंद होत नाही." विरोधी वाहतूक सचिव रिचर्ड होल्डन म्हणाले की स्टार्मर यांनी "देशाचा विश्वास गमावला आहे", आणि त्यांच्याकडे "जाण्याशिवाय कोणताही पर्याय नव्हता".

संसदीय मजूरी पक्षाच्या प्रतिक्रिया

स्टार्मरच्या राजीनाम्याची मागणी

लेबर लिस्टनुसार, १४ मे २०२६ रोजी १५८ मजूरी पक्षाच्या सदस्यांनी स्टार्मर यांना पाठिंबा दाखवला होता, १०३ जणांनी त्यांना राजीनामा देण्यास किंवा वेळापत्रक जाहीर करण्यास सांगितले होते, आणि १४३ सदस्य एकतर अज्ञात होते किंवा त्यांनी कोणतीही भूमिका घेतली नव्हती.

पक्षाच्या एकतेचे आवाहन

१३ मे २०२६ रोजी, १११ मजूरी पक्षाच्या खासदारांनी पक्षासमोरील आव्हानात्मक काळाचा सामना करण्यास "एकता आणि जनतेचा विश्वास पुन्हा मिळवण्यावर लक्ष देण्याचे आवाहन" करणाऱ्या पत्रावर स्वाक्षरी केली. काही दिवसांनंतर ही संख्या १६० पर्यंत वाढली. तरीही, काही खासदारांनी असा आरोप केला की त्यांची नावे त्यांच्या परवानगीशिवाय यादीत टाकली होती.