रामसे ब्रदर्स
रामसे ब्रदर्स[१] हे बॉलीवूड चित्रपट निर्मात्यांच्या एका कुटुंबासाठी वापरले जाणारे टोपणनाव किंवा ब्रँड नेम आहे, जे एफ. यू. रामसे यांची मुले आणि नातवंडे आहेत. ते भारतामध्ये हॉरर चित्रपटांच्या निर्मितीसाठी सर्वाधिक ओळखले जातात.
चरित्र
[संपादन]रामसे कुटुंबाचे मूळ आडनाव रामसिंघानी आहे आणि ते सध्याच्या पाकिस्तानमधील सिंध प्रांतातील एक हिंदू कुटुंब आहे. ते व्यापारी जातीचे असून, २० व्या शतकाच्या सुरुवातीच्या दशकांत, रामसिंघानी कुटुंब कराची आणि लाहोर येथे इलेक्ट्रॉनिक्सची दुकाने (मुख्यतः रेडिओ सेट) चालवत असे. १९४७ मध्ये, फाळणीच्या वेळी, त्यांना त्यांची मातृभूमी सोडून पळून जाण्यास भाग पाडले गेले. अत्यंत हलाखीच्या परिस्थितीत, फतेहचंद यू. रामसे (एफ. यू. रामसे) आपल्या पत्नी, सात मुलगे आणि दोन मुलींसह संपूर्ण कुटुंबाला घेऊन भारतात आले. ते मुंबईत स्थायिक झाले आणि कराचीमध्ये त्यांचे मुख्य पुरवठादार असलेल्या रेडिओ आणि इतर इलेक्ट्रॉनिक्स वस्तूंच्या उत्पादकासोबतच्या डीलरशिप करारामुळे, फतेहचंद यांनी आपल्या थोरल्या मुलांसह लॅमिंग्टन रोडवर एक छोटेसे इलेक्ट्रॉनिक्सचे दुकान सुरू केले. दुकान बऱ्यापैकी चालले, पण कुटुंब मोठे असल्याने उत्पन्न अपुरे पडत होते.
त्याकाळी, मुंबई हे भारतातील चित्रपटसृष्टीचे केंद्र होते. स्पष्ट नसलेल्या कारणांमुळे, कदाचित चित्रपटसृष्टीतील लॉटरीसारख्या संपत्तीच्या आमिषाने, फतेहचंद यांनी इतर सिंधी निर्वासित व्यावसायिकांच्या गटासोबत 'शहीद-ए-आझम भगतसिंग' (१९५४) हा चित्रपट निर्मितीसाठी पुढाकार घेतला. मोहम्मद रफींच्या आवाजात 'सरफरोशी की तमन्ना' हे गीत असूनही हा चित्रपट दणकून आपटला. त्यानंतर मोठा खंड पडला, पण चित्रपटांचे आकर्षण मोठे होते. फतेहचंद यांनी पुढे 'रुस्तम सोहराब' (१९६३) आणि 'एक नन्हीं मुन्नी लडकी थी' (१९७०) या चित्रपटांची निर्मिती केली. हे चित्रपटही फ्लॉप झाले आणि रामसे कुटुंब मोठ्या कर्जात बुडाले होते, तेव्हाच त्यांना एक कल्पना सुचली. 'एक नन्हीं मुन्नी लडकी थी' चित्रपटातील एका दृश्यात, पृथ्वीराज कपूर दरोडा टाकण्यासाठी सैतानाचा मुखवटा घालतात आणि मुमताजला घाबरवतात. चित्रपट चालला नाही, पण प्रेक्षकांमध्ये ते "मॉन्स्टर" दृश्य लोकप्रिय झाल्याचे लक्षात आले. यावरून प्रेरणा घेऊन रामसे यांनी फतेहचंद यांची मुलगी आशा हिने आपल्या वडिलांना सांगितलेल्या कथेवर आधारित 'दो गज ज़मीन के नीचे' (१९७२) या चित्रपटाचा प्रयोग केला. या चित्रपटाची जाहिरात रेडिओवर अर्ध्या तासाच्या रात्रीच्या शोमध्ये करण्यात आली, ज्याचा उपयोग चित्रपट प्रदर्शित झाल्यावर "हाऊसफुल्ल" बोर्ड लागण्यास झाला. याच्या यशामुळे कमी बजेटच्या चित्रपटांचा ट्रेंड सुरू झाला, जे १५ जणांच्या क्रूसोबत एका महिन्यात पूर्ण केले जात असत.[२] रामसे ब्रदर्सनी भारतात ३० हून अधिक हॉरर चित्रपट बनवले आहेत, जे १९८० च्या दशकातील बॉलीवूडमधील खालच्या थरातील अश्लीलता आणि हिंसाचाराचे प्रतीक मानले जातात, परंतु ज्यांनी हॉररचे प्रणेते म्हणून हिंदी चित्रपटसृष्टीत स्वतःचे स्थान पक्के केले आहे.[३][४][५] ते 'गेस्ट हाऊस', 'वीरान', 'पुराना मंदिर', 'पुरानी हवेली', 'दरवाज़ा' आणि 'बंद दरवाजा', 'सबूत' यांसारख्या अनेक प्रसिद्ध हिंदी हॉरर चित्रपटांचे आणि 'झी हॉरर शो' या टीव्ही मालिकेचे निर्माते, दिग्दर्शक आणि संपादक आहेत.
त्यांचा पहिला चित्रपट 'दो गज ज़मीन के नीचे' हा त्यांच्यासाठी आणि भारतीय हॉरर चित्रपट उद्योगासाठी एक मैलाचा दगड ठरला. ज्या काळात सरासरी हिंदी चित्रपट पूर्ण होण्यासाठी सुमारे एक वर्ष आणि ५० लाख रुपये लागत असत, तिथे 'दो गज ज़मीन के नीचे' ४० दिवसांत ३.५ लाख रुपयांच्या बजेटमध्ये शूट केला गेला. सर्व सात रामसे बंधूंनी छोट्या कलाकारांसह, मोजक्या फिल्म क्रूसोबत आणि आपल्या पत्नी व पालकांसह बस पकडल्या आणि महाबळेश्वरमधील सरकारी गेस्ट हाऊसमध्ये गेले, जिथे एका खोलीचे भाडे १२ रुपये होते - त्यांनी आठ खोल्या घेतल्या. त्यांनी सेटवर खर्च केला नाही कारण त्यांनी लोकेशनवर चित्रीकरण केले होते. त्यांनी वेशभूषेवर खर्च केला नाही कारण ते कलाकारांच्या वॉर्डरोबमधून निवडले होते. कॅमेरे भाड्याने घेतले होते. चित्रपट बनवण्याचे सर्व विभाग सात भावांनी स्वतः हाताळले होते. चित्रपट प्रदर्शित झाल्यानंतर पहिल्या आठवड्यातच हाऊसफुल्ल चालला. त्याने भारतीय बॉक्स ऑफिसवर ४५ लाख रुपयांची कमाई केली.
त्यांचे १९८० च्या दशकातील हॉरर चित्रपट सामान्यतः सेक्स आणि अलौकिक शक्तींचे मिश्रण आहेत. १९९३ मधील त्यांची निर्मिती 'महाकाल' देखील यशस्वी ठरली आणि ते हॉरर, रोमान्स आणि कॉमेडीचे मिश्रण होते.[६][३]
अभिनेते-निर्माते अजय देवगण आणि प्रीती सिन्हा यांनी रामसे ब्रदर्सवर बायोपिक तयार करण्याचे अधिकार मिळवले आहेत. या चित्रपटाला तात्पुरते 'द रामसे बायोपिक' असे नाव देण्यात आले आहे. याची पटकथा रितेश शहा लिहिणार आहेत.[७]
कुटुंब
[संपादन]या कुटुंबात सात भावांचा समावेश आहे, ज्यांनी प्रामुख्याने ७० आणि ८० च्या दशकात कल्ट हॉरर (भयकथा) चित्रपटांची निर्मिती केली.[८][९] हे भाऊ कुमार रामसे[१०], गंगू रामसे[११], तुलसी रामसे, अर्जुन रामसे, शाम रामसे, केशू रामसे आणि किरण रामसे हे आहेत. या भावांनी त्यांच्या कारकिर्दीतील बहुतेक काळ एकत्र काम केले आणि चित्रपट निर्मितीची विविध खाती आपापसात वाटून घेतली. कुमार रामसे पटकथा लेखनाचे काम पाहत असत, गंगू सिनेमॅटोग्राफीची जबाबदारी सांभाळत, किरण रामसे साउंड विभागाचे व्यवस्थापन करत, केशू निर्मितीचे काम पाहत, अर्जुन रामसे संकलनाचे (एडिटिंग) काम पाहत आणि श्याम रामसे व तुलसी रामसे दिग्दर्शन विभागाची जबाबदारी सांभाळत असत.[१२][१३][१४]
आशा आणि कमला या फतेहचंद रामसे यांच्या दोन मुली, अर्थात या सात भावांच्या बहिणी होत्या.
चित्रपट सूची
[संपादन]- चित्रपट
| वर्ष | चित्रपट | दिग्दर्शक |
|---|---|---|
| १९७२ | दो गज ज़मीन के नीचे | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९७५ | अंधेरा | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९७८ | दरवाज़ा | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९७९ | और कौन? | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८० | सबूत | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८० | गेस्ट हाऊस | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८१ | दहशत | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८१ | सन्नाटा | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८१ | हॉटेल | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८१ | घुंगरू की आवाज़ | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८४ | पुराना मंदिर | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८५ | टेलिफोन | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८५ | ३डी सामरी | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८५ | हवेली | केशू रामसे |
| १९८६ | तहखाना | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८६ | ओम | (दिग्दर्शक उल्लेख नाही) |
| १९८७ | डाक बंगला | केशू रामसे |
| १९८८ | वीरान | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८८ | मेरा शिकार | केशू रामसे |
| १९८९ | पुरानी हवेली | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९८९ | खोज | केशू रामसे |
| १९८९ | महल | केशू रामसे |
| १९९० | शैतानी इलाका | किरण रामसे |
| १९९० | बंध दरवाजा | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९९१ | पोलीस मत्थू दादा / इन्स्पेक्टर धनुष | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९९१ | आखरी चीख | किरण रामसे |
| १९९१ | अजूबा कुदरत का | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| १९९३ | विष्णू विजया / अशांत | केशू रामसे |
| १९९३ | महाकाल | श्याम रामसे आणि तुलसी रामसे |
| २००० | तलाशी | श्याम रामसे |
| २००३ | धुंद | श्याम रामसे |
| २००७ | घूटन | श्याम रामसे |
| २०१० | बचाव - इनसाईड भूत है | श्याम रामसे |
| २०१४ | नेबर्स | श्याम रामसे |
- मालिका
| वर्ष | शीर्षक | वाहिनी |
|---|---|---|
| १९९३-२००१ | झी हॉरर शो | झी टीव्ही |
संदर्भ
[संपादन]- ↑ "Horror movies are back, and how! | bollywood". Hindustan Times. 2016-04-22. October 31, 2013 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 2017-03-31 रोजी पाहिले.
- ↑ "SCREAM!". April 13, 2015 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 31 March 2017 रोजी पाहिले.
- 1 2 "Ramsay International". Motherland Magazine. 2015-11-17 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 2015-04-24 रोजी पाहिले.
- ↑ "The curious charm of Ramsay films | brunch". Hindustan Times. February 2, 2014 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 2017-03-31 रोजी पाहिले.
- ↑ "Khiladi stopped playing with Keshu Ramsay". Times of India. 2010-10-21. 2017-03-31 रोजी पाहिले.
- ↑ "Cover story: the new brand of Bollywood horror films". Hindustan Times. 3 May 2013. 2017-03-31 रोजी पाहिले. Text " brunch " ignored (सहाय्य)
- ↑ "Ajay Devgn to make biopic on the Ramsay Brothers".
- ↑ "Ramsay International". Timescrest. 2014-02-02 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 2014-01-30 रोजी पाहिले.
- ↑ "The requiem for Ramsay's horror". Dnaindia.com. 2013-06-02. 2017-03-31 रोजी पाहिले.
- ↑ "Return of the Khiladi?". Hindustan Times. 2014-09-04 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 2014-08-30 रोजी पाहिले.
- ↑ "Ramsays consider themselves the Kapoors of horror films". India Today. July 15, 1990. 2 October 2019 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित.
- ↑ PTI (2019-09-18). "Ramsay Brothers' Shyam Ramsay, who gave India its first gory scares, dies at 67". ThePrint (इंग्रजी भाषेत). 2021-11-03 रोजी पाहिले.
- ↑ "Ramsay Brothers' Shyam Ramsay, Known for Cult Horror Films, Dies at 67".
- ↑ Madhu Jain (1990-07-15). "Horror films: Filmmakers jump on to the macabre bandwagon : FILMS - India Today 15071990". Indiatoday.intoday.in. 2 October 2019 रोजी मूळ पानापासून संग्रहित. 2017-03-31 रोजी पाहिले.