Jump to content

माह लाका बाई

विकिपीडिया, मुक्‍त ज्ञानकोशातून
Mah Laqa Bai; মাহ লাকা বাঈ; Mah Laqa Bai; Чанда-биби; Mah Laqa Bai; ماه لاکا بای; माह लाका बाई; Mah Laqa Bai; Mah Laqa Bai; Mah Laqa Bai; مه‌لقا بای; ماه لاقا باي; Mah Laqa Bai; ماہ لقا بائی; ماہ لقا بائی; Mah Laqa Bai; Mah Laqa Bai; Mah Laqa Bai; Mah Laqa Bai; മഹ് ലഖാ ബായി; Mah Laqa Bai; ಮಹ್ ಲಕಾ ಬಾಯಿ; माह लाक़ा बाई; మహ్ లకా బాయి; ਮਾਹ ਲਾਕ਼ਾ ਬਾਈ; মাহ লাকা বাঈ; Mah laka baj; Mah Laqa Bai; ჩანდა-ბიბი; poetessa; কবি; poétesse ourdou indienne du XVIIIe siècle; poet; indische Poetin, Kurtisane und Philanthropin; baaŋa ŋun nyɛ paɣa; ہندوستانی شاعر; indisk kurtisan; поетка; Indiaas politicus (1768-); भारतीय कवि; ভাৰতীয় কবি; ਭਾਰਤੀ ਕਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ; poet; hindia poetino urdulingva, en la 18-a jarcento; onye na-ede uri; കവി; Chanda Bibi; Mah Laqa Chanda; Chanda; Chanda Bibi; Mah Laqa Chanda; Chanda
माह लाका बाई 
poet
माध्यमे अपभारण करा
जन्म तारीखएप्रिल ७, इ.स. १७६८
छत्रपती संभाजीनगर
چندا بی بی
मृत्यू तारीखऑगस्ट १, इ.स. १८२४
हैदराबाद
चिरविश्रांतीस्थान
  • Moula-Ali
टोपणनाव
  • Chanda
नागरिकत्व
निवासस्थान
  • Nampally mandal
व्यवसाय
मातृभाषा
अधिकार नियंत्रण
विकिडाटा Q6732616
आयएसएनआय ओळखण: 0000000044325414
व्हीआयएएफ ओळखण: 58751393
जीएनडी ओळखण: 1111815941
एलसीसीएन ओळखण: no2002060846
एमबीए ओळखण: 7b7e6db2-02f3-4a75-94b2-332d19ca14eb
Europeana entity: agent/base/127056
विकिडाटावर माहिती संपादित करा

माह लाका बाई (७ एप्रिल १७६८ - ऑगस्ट १८२४), जन्म नाव चंदा बाई, आणि कधीकधी माह लाका चंदा म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या, १८ व्या शतकातील भारतीय उर्दू कवयित्री, गणिका (तवैफ) आणि परोपकारी होत्या ज्या हैदराबादमध्ये राहत होत्या. १८२४ मध्ये, त्या पहिल्या महिला कवयित्री बनल्या ज्यांच्या कामाचा गुलजार-ए-माहलाका नावाचा दिवाण (कविता संग्रह) बनवला होता. हा उर्दू गझलांचा संग्रह मरणोत्तर प्रकाशित झाला होता. त्या अशा काळात राहत होत्या जेव्हा दखनी (उर्दूची आवृत्ती) अत्यंत पर्शियनीकृत उर्दूमध्ये रूपांतरित होत होती. त्यांचे साहित्यिक योगदान दक्षिण भारतातील अशा भाषिक परिवर्तनांची अंतर्दृष्टी प्रदान करते.

माह लाका बाई ही दख्खनची एक प्रभावशाली गणिका होती. हैदराबादचा शासक निजाम याने तिला ओमराह (सर्वोच्च कुलीन) मध्ये नियुक्त केले आणि दरबारात जवळचा सहकारी म्हणून, तिला राज्य धोरणांवर चर्चेत आणि नियुक्त राजनैतिक कामांमध्ये भाग दिला जात असे. भालाफेक, तंबू ठोकणे आणि धनुर्विद्या यात तज्ज्ञ असलेल्या त्या निजाम दुसऱ्यासोबत तीन युद्धे, शिकार मोहिमा आणि कॅम्पिंगमध्ये गेल्या. रक्षक आणि ढोलकी वाजवणाऱ्यांसह ती पालखीतून फिरत असे.

२०१० मध्ये, हैदराबादमधील तिचे स्मारक अमेरिकेच्या संघीय सरकारने दान केलेल्या निधीचा वापर करून पुनर्संचयित करण्यात आली. ह्यामध्ये तिची कबर, कारवांसराई आणि एक मशीद आहे.

कामगिरी

[संपादन]

कविता

[संपादन]

माह लाकावर कवी सिराज औरंगाबादी (१७१५-६३) यांच्या साहित्यकृतीचा प्रभाव होता,[][] आणि नवाब मीर आलम यांच्याकडून कविता शिकली, जे नंतर हैदराबाद राज्याचे पंतप्रधान झाले. त्यांची मातृभाषा उर्दू होती आणि ती अरबी, पर्शियन आणि भोजपुरी भाषांमध्येही अस्खलित होती.[]  उर्दू गझलांचा संपूर्ण संग्रह असलेला दिवाण लिहिणाऱ्या त्या पहिल्या महिला कवयित्री होत्या. गुलजार-ए-माहलाका नावाच्या या संग्रहात ३९ गझल आहेत आणि प्रत्येक गझलमध्ये ५ दोहे आहेत. हा संग्रह त्यांच्या मृत्यूनंतर १८२४ मध्ये प्रकाशित झाला.[][] दिवाण ए चांदा हा माह लाका यांच्या १२५ गझलांचा हस्तलिखित संग्रह आहे, जो १७९८ मध्ये त्यांनी संकलित आणि सुलेखित केला होता. १८ ऑक्टोबर १७९९ रोजी मीर आलम यांच्या निवासस्थानी झालेल्या नृत्य सादरीकरणादरम्यान कॅप्टन माल्कम यांना त्यावर स्वाक्षरी करून भेट देण्यात आली. आता ते ब्रिटिश संग्रहालयात जतन केले आहे.[][]

गाणे आणि नृत्य

[संपादन]
दरबारात नाचताना माह लाका

माह लाका यांनी त्यांच्या काळातील एक प्रमुख संगीतकार खुशल खान (मुघल दरबारातील उस्ताद तानसेन यांची पणतू) यांच्याकडून ठुमरीमध्ये विशेष प्राविण्य मिळवत गायन आणि शास्त्रीय भारतीय संगीत शिकले.[] ती अनेक राग आणि ताल मध्ये गझल गायनात निपुण होती; ती यमन राग आणि खयाल टप्पा मध्ये पारंगत होती जे ती खास प्रसंगी गात असे. माह लाका प्रणय गझलमध्ये भीमपलासी राग वापरणे पसंत करत असे. सूफी गाणी गाताना ती ध्रुपद राग ताल चौताल आणि राग भैरवी मिसळून वापरत असे.[] गायनासोबत ती कथक नृत्यात पारंगत होती.[][]

संदर्भ

[संपादन]
  1. 1 2 Tharu, Susie J; Lalita, ke (1991). Women Writing in India. New York: The Feminist Press. ISBN 978-1-55861-027-9.
  2. Lal, Mohan (1992). Encyclopaedia of Indian literature: sasay to zorgot (Volume 5 of Encyclopaedia of Indian literature). 5. Sahitya Akademi. ISBN 978-81-260-1221-3. 2016-07-23 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित.
  3. 1 2 Latif, Bilkees (2010). Forgotten. India: Penguin Books. ISBN 978-0-14-306454-1. 20 March 2018 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 5 April 2013 रोजी पाहिले.
  4. "'Wah', once again please". Live Mint. 29 April 2011. 11 November 2013 रोजी मूळ पानापासून संग्रहित. 4 April 2013 रोजी पाहिले.
  5. Nanisetti, Serish (4 August 2009). "Towering blunder at Moula Ali dargah". The Hindu. 11 November 2013 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 5 April 2013 रोजी पाहिले.
  6. Aftab, Tahera (2008). Inscribing South Asian Muslim Women: An Annotated Bibliography and Research Guide. Brill Publishers. ISBN 978-90-04-15849-8. 2018-03-20 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित.
  7. Bilgrami, Syed Ali Asgar (1992). Landmarks of the Deccan. New Delhi: Asian Educational Services. ISBN 978-81-206-0543-5.
  8. Ganesh, Prashanti (27 December 2011). "Mad and divine women from India celebrated". The New Indian Express. 17 March 2014 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 14 April 2013 रोजी पाहिले.
  9. "Mad and Divine women; mystic saint poets of India and beyond". Kartik Fine Arts. 25 December 2011. 29 January 2013 रोजी मूळ पान पासून संग्रहित. 14 April 2013 रोजी पाहिले.