बालीमधील हिंदू धर्म
| हिंदू धर्माशी निगडित लेख |
|---|
 |
|
हिंदू देवता
|
 |
 |
बालिमधील हिंदू धर्म ( इंडोनेशियन: Agama Hindu Dharma; Agama Tirtha; Agama Air Suci; Agama Hindu Bali) बाली प्रांतातील बहुसंख्य लोक पाळीत असलेल्या हिंदू धर्माचे स्वरूप आहे. [१] [२] मुख्यत्वे बाली प्रांतात असलेल्या धर्मात अनेक स्थानिक वेगळेपण आहे. त्यात प्राणी उपासना, पूर्वजांची उपासना आणि बौद्ध संत किंवा बोधिसत्वांबद्दलचा आदर यांचा समावेश आहे.
इंडोनेशियामध्ये मुस्लिम धर्माचे बहुसंख्यत्व (८६%) आहे [३] परंतु बालीमधील सुमारे ८७% लोक (इंडोनेशियाच्या लोकसंख्येपैकी सुमारे १.७%) स्वतःला हिंदू म्हणवतात. [३]
इंडोनेशियाच्या १९४५ च्या संविधानाने सर्व नागरिकांना धार्मिक स्वातंत्र्याची हमी दिली. [४] १९५२मध्ये इंडोनेशियन धार्मिक व्यवहार मंत्रालय मुस्लिम पुराणमतवाद्यांच्या नियंत्रणाखाली आले. त्यांनी "धर्म" म्हणजे काय याची स्वीकार्य व्याख्या बदलून टाकली. [४] इंडोनेशियामध्ये फक्त एकेश्वरवादी धर्म ग्राह्य आहेत. याशिवाय अनेक जाचक अटी घातलेल्या आहेत. [४]
इतकेच नव्हे तर अशा अधिकृत मान्यताप्राप्त एकेश्वरवादी धर्माशी संबंधित नसलेल्या कोणालाही नागरिकत्वाचे अधिकार (उदा. मतदानाचा अधिकार) नाकारलेले आहेत. यामुळे आपला धर्म सांभाळण्यासाठी इंडोनेशियात अल्पसंख्याक असलेल्या हिंदूंनी त्यांच्या हिंदू धर्माचे स्वरूप एकेश्वरवादी असल्याचे घोषित केले. याला त्यांनी अगम हिंदू धर्म असे नाव दिले वहिंदू धर्माला अधिकृतपणे मान्यता मिळवली. [५] [४]
"अविभाजित एक" वर याचिकेचा फोकस इंडोनेशियन नागरिकांचा एका देवावर एकेश्वरवादी विश्वास आहे ही घटनात्मक आवश्यकता पूर्ण करणे हे होते. याचिकाकर्त्यांनी इडा संघ्यांग विधी वासा हे अविभक्त म्हणून ओळखले. बालिनी भाषेत, या शब्दाचे दोन अर्थ आहेत: "विश्वाचा दैवी शासक" आणि "दैवी परिपूर्ण वैश्विक कायदा". या सर्जनशील वाक्यांशाने पूर्वीच्या अर्थाने इंडोनेशियन धर्म मंत्रालयाची एकेश्वरवादी आवश्यकता पूर्ण केली, तर त्याच्या अर्थाच्या नंतरच्या अर्थाने हिंदू धर्माच्या प्राचीन लिपींमध्ये धर्माच्या मध्यवर्ती कल्पना जतन केल्या. [६]
त्याचप्रमाणे, भारतातील हिंदूंप्रमाणेच, बालिनी हिंदूंचा असा विश्वास आहे की मानवी जीवनाची चार योग्य उद्दिष्टे आहेत, ज्याला कातूर पुरुषार्थ म्हणतात - धर्म (नैतिक आणि नैतिक जीवनाचा शोध), अर्थ (संपत्ती आणि सर्जनशील क्रियाकलापांचा शोध), काम (द. आनंद आणि प्रेमाचा पाठलाग) आणि मोक्ष (स्व-ज्ञान आणि मुक्तीचा शोध). [७] [८]
देव आणि देवता
[संपादन]अधिक स्रोत
[संपादन]- Davison, Julian; Granquist, Bruce (१९९९). बालिनी मंदिरे. Periplus Editions. ISBN ९७८-९६२-५९३-१९६-८ Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - Eiseman, Fred B. (१९८९). बाली: सेकाला आणि निस्काला खंड I: धर्म, विधी आणि कला यांवरील निबंध. सिंगापूर: Periplus Editions. ISBN ९७८-०-९४५९७१-०३-० Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - Haer, Debbie Guthrie; Morillot, Juliette; Toh, Irene (२०००). बाली: ए ट्रॅव्हलर’स कंपॅनियन. Editions Didier Millet Pte Ltd. Publishers Ltd. ISBN ९७८-९८१-३०१८४९५ Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - Hobart, Angela; Ramseyer, Urs; Leeman, Albert (१९९६). द पीपल्स ऑफ बाली. Blackwell Publishers Ltd. ISBN ९७८-०-६३१-१७६८७-९ Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - Jones, Howard Palfrey (१९७१). इंडोनेशिया: द पॉसिबल ड्रीम. Hoover Institution Publications. ISBN ९७८-०-१५-१४४३७१-० Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - Vickers, Adrian (१९८९). बाली: अ पॅराडाईज क्रिएटेड. Periplus. ISBN ९७८-०-९४५९७१-२८-३ Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - Hoadley, M. C. (१९९१). दक्षिण-पूर्व आशियातील संस्कृत परंपरेची सातत्यता: जावानीज कायद्यातील षडाततायी आणि अष्टचोर. दिल्ली: Aditya Prakashan.
- Hughes-Freeland, F. (१९९१). जावानीज दृश्य सादरीकरण आणि भारतीय अध्यात्म. दिल्ली: Aditya Prakashan.
- Lokesh, Chandra (२०००). दक्षिण-पूर्व आशियाचे समाज आणि संस्कृती: सातत्य आणि बदल. नवी दिल्ली: International Academy of Indian Culture.
- Cœdès, George (१९६८). Walter F. Vella (ed.). द इंडियनाईज्ड स्टेट्स ऑफ साउथईस्ट एशिया. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN ९७८-०-८२४८-०३६८-१ Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - मजुमदार, आर.सी. दक्षिण-पूर्व आशियातील संस्कृत अभ्यास.
- ——————— (१९७९). भारत आणि दक्षिण-पूर्व आशिया. I.S.P.Q.S. History and Archaeology Series Vol. 6. ISBN ८१-७०१८-०४६-५ Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - Daigorō Chihara (१९९६). दक्षिण-पूर्व आशियातील हिंदू-बौद्ध वास्तुकला. BRILL. ISBN ९७८-९०-०४-१०५१२-६ Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य). - Ariati, Ni Wayan Pasek (२०१६). देवी दुर्गेचा प्रवास: भारत, जावा आणि बाली. Aditya Prakashan, New Delhi. ISBN ९७८८१७७४२१५२१ Check
|isbn=value: invalid character (सहाय्य).
संदर्भ आणि नोंदी
[संपादन]- ↑ "Sensus Penduduk 2010 - Penduduk Menurut Wilayah dan Agama yang Dianut" [2010 Population Census - Population by Region and Religious Affiliations] (इंडोनेशियन भाषेत). Badan Pusat Statistik. 2014-05-27 रोजी पाहिले.
- ↑ Saihu, Saihu (2020-06-30). "Local Tradition and Harmony among Religious Adherents: the Dominant Culture of Hindu-Muslim Relation in Jembrana Bali". Wawasan: Jurnal Ilmiah Agama Dan Sosial Budaya. 5 (1): 31–42. doi:10.15575/jw.v5i1.8029. ISSN 2502-3489.
- 1 2 Indonesia: Religions, Encyclopaedia Britannica
- 1 2 3 4 Michel Picard (2004). Martin Ramstedt (ed.). Hinduism in Modern Indonesia. Routledge. pp. 9–10, 55–57. ISBN 978-0-7007-1533-6. चुका उधृत करा: अवैध
<ref>tag; नाव "picard" वेगवेगळ्या मजकूराशी अनेकदा जोडलेले आहे - ↑ चुका उधृत करा:
<ref>चुकीचा कोड;mcdanielनावाने दिलेल्या संदर्भांमध्ये काहीही माहिती नाही - ↑ Martin Ramstedt (2003), Hinduism in Modern Indonesia, Routledge; आयएसबीएन 978-0700715336, pp. 9-12
- ↑ Ida Bagus Sudirga (2009), Widya Dharma - Agama Hindu, Ganeca Indonesia; आयएसबीएन 978-9795711773
- ↑ IGP Sugandhi (2005), Seni (Rupa) Bali Hindu Dalam Perspektif Epistemologi Brahma Widya, Ornamen, Vol 2, Number 1, pp. 58-69